O Μέγας Αισθητιστής.
Η χαίνουσα πληγή της μνημοσύνης.
Και ο Προσκυνητής των Αγίων Ημερών πάτησε στην Γη.
Και ο κοπετός των πύρινων δακρύων σταμάτησε γιά πάντα.
ΠΟΠ Νάουσα, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Ανοιχτό και κάτι παραπάνω ρουμπινί, διαπερατό.
Το ανάθεμα αρχίζει στην οσφρητική διαδικασία, το ρόδο, η πηγή του ρόδου, η essence του, βρίσκει την πιό ακριβή αισθητική σχηματοποίηση της φράουλας στο κορύφωμα της πλήρωσής της, και γεννιέται. Γύρω τους, framboise eau de vie, σιρόπι σμέουρου, με ό,τι πιό ντελικάτο από Ανατολίτικα γλυκά μπαχάρια και αποξηραμέρνα δεμάτια από βοτάνια, να εξαχνώνονται πάνω από ηδονιστική μνήμη παλιού, πολυτελέστατου επεξεργασμένου δέρματος.
Ο ιχνηλάτης των ακμών, των χαρών της ζωής τούτης, ακουμπάει με την χάρη της πιό αέρινης prima ballerina στα τοιχώματα του ουρανίσκου. Τα επακριβή λεπτομερειακά σημεία που οσφράνθηκαν ασμένως, πραγματώνονται γευστικώς αισθητηριακά με ατεμάχιστο, άτμητο ηδονισμό στον ζυγισμένο με χρυσοχοϊκή λίμπρα μέτριο όγκο, πατώντας πάνω στην χαλιναγωγημένη εσωτερική βία της έντασης. Φωτίζεται ηλεκτρικά από τον λεπτοφυή, υψίσυχνο σπινθήρα της οξύτητας που ενσαρκώνεται με ερυθρό εσπεριδοειδή χυμό, αναγκάζοντας την οινογραφική νομενκλατούρα να ξαναγράψει με χίλιες μετάνοιες, πως στο Ξινόμαυρο κατοικούν οι απαλότερες των τανινών, όταν ελαφρά χέρια πελεκούν τις.
Μακρά, άσβεστη, έμπλεη χαρών πνευματικών επίγευση, με ελαφρότατη θέρμη από το αλκοόλ, και με ισχυρή ορυκτή αναφορικότητα που προσεγγίστηκε ήδη από το άγγιγμα του θόλου.
Από την Πέμπτη θα αρχίσει η διανομή του στα δίκτυα.
Αντισυστήνω αυστηρά την κατανάλωσή του από οπαδούς της επιβολής και της δύναμης.
Αστακομακαρονάδα με χειροποίητη πάστα από linguine, όσο πιό λιτή γίνεται, με ποιοτική ντομάτα, σκόρδο, πλατύφυλλο βασιλικό, κρασί και μιά γενναία κουταλιά από βούτυρο του Κουφόπουλου ή του Ιδρύματος Τοσίτσα.
