Ραξ πολύφημος.
Κι από αγκάθι βγάνει ρόδο.
Η σφαλισμένη ερυθρή ανάγνωση, δεν σφάλλει στο κάμα της καρδιάς του.
Και μέσα από τις μύχιες γραφές ενός άγνωστου κώδικα, εντός τού πυρήνα τού Ρωμέϊκου φωτεινές αψίδες ξεπηδούν.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Ρωμέϊκο
Κάτι λιγότερο από μέτριο λεμονί.
Ταυτοτική, εμπραγμάτως ιδιαίτερη μύτη με λευκά λιπαρά λουλούδια και λευκόσαρκα σαν πρόφαση. Μέσα, κρύβεται ένας ερυθρός προγραμματισμός του φρούτου, με φλούδα από φυρίκι και άγουρους κόκκινους καρπούς. Μιά ελαφριά βουτανολική νότα εισάγει στο ευρύ μπαχαρένιο πεδίο που κορυφώνει πικάντικα με λευκό πιπέρι, ενώ τυπική Κρητική βοτανίλα δεν παραλείπει το στίγμα μέσα σε βουτυρώδη και περιρρέουσα λιπαρή αίσθηση.
Εκκεντρικό, πληθωρικό και λιπαρώς γεμάτο στον ουρανίσκο, σχεδόν ογκώδες, δίνει τα σήματα από νωρίς:
Παντελώς άγουρη φράουλα, λευκό κεράσι, φλούδα φυρικιού και μία αχνή τροπική νότα από pineberry, με την στιβαρή οξύτητα να μπαλαντζάρεται από την επίφαση ηδύτητας από σιρόπι γλυκόζης, με ροζ και λευκά λουλούδια στο περίγραμμα. Παρότι θερμό και αναφανδόν Μεσογειακό, διέπεται από διακριτής ενέργειας ορυκτότητα, ελαφραίνοντας τον χώρο. Ακατάβλητα μπαχαράτο με υψίσυχνη πιπεράτη τάση, φέρει την βοτανική βούλα της εντοπιότητας ακράδαντη, με την φαινολική ραχοκοκκαλιά να του χαρίζει δομή. Ψευδώς ερυθρό.
Πολύ καλή επίγευση, παρόλο το εμφανές φαινολικό γράπωμα, δηλωμένα ορυκτή. Βρίσκει πεδίο γιά μπαχαρένια και πιπεράτη επέκταση, τελειώνοντας με αρεστή bitter βοτανικότητα, έχοντας μιά μακροσκοπικά, σχεδόν φευγαλέα ανάμνηση από maple syrup.
Σούπερ μπερεκέτι τιμολογιακά, γιά ένα λευκό καθαρά χειμωνιάτικο, από μιά παρεξηγημένη ερυθρή ποικιλία.
Κάπου, κάπως, κάποτε, όπως εδώ και χρόνια υποστηρίζω, ένα σπουδαίο ερυθρό θα εμφανιστεί από αυτήν την ιδιόμορφη ποικιλία που αναλώνεται σε μαρουβάδες και τσικουδιές, κι ας μην εντυπωσιάσει χρωματικά με τον ασθενέστατο ανθοκυανικό δείκτη που διαθέτει.
Κι όμως δεν ταιριάζει με ψάρια -τουλάχιστον στην δική μου αισθητική-. Ίσως με λιπαρές θαλασσινές παρασκευές περισσότερο. Αν επιμένετε γιά ψαροφάϊ, δείτε καρπάτσιο από κοκκάλι με παντζαρόφυλλα και παπάγια ή φράουλα. Δώστε του μαμαδέ, λαχανοντολμάδες, σαρμαδάκια, κολοκυθάκια γεμιστά ανάμικτα με κιμά και ρύζι, όλα με σάλτσα αυγολέμονο, και πάρτε του την ψυχή, όπως και κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες που ταιριάζει εξαίρετα. Λευκό κρέας με απαλές, λευκές κρεμένιες σάλτσες, είναι επίσης πολύ καλή ιδέα.
