Ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο M. Chapoutier είναι απολύτως βέβαιο ότι είναι πανέξυπνος και ικανότατος επιχειρηματίας, καθώς στο καθαυτό κομμάτι της δημιουργίας κρασιών οι απόψεις διίστανται, τοποθετώντας τον από το απόλυτο ζενίθ, μέχρι τη λήθη της ανυποληψίας.
Σε κάθε περίπτωση, η εμμονή του να ευαγγελίζεται -σχεδόν να κραυγάζει-, τις αρχές του βιοδυναμισμού, είναι κάτι που προκαλεί σκεπτικισμό, αφού κάθε βιοδυναμιστής που σέβεται τον εαυτό του θα έπρεπε να μιλάει με τα κρασιά του και όχι κερδίζοντας και αναγράφοντας πιστοποιήσεις από τους διάφορους οργανισμούς.
AOC Hermitage, Βόρειος Ροδανός, Γαλλία
Syrah
Το βαθύ πορφυρό χρώμα, ανεπηρέαστο από το χρόνο, προκαλεί καλή εντύπωση.
Δερματική, animaly μύτη, με ανθικά στοιχεία, σκουρόχρωμο φρούτο, μαύρο τσάι και αρκετή γη. Υποψία λεβάντας, μελανιού με μπαχάρια και στοιχεία βαρελιού. Ωραία..
Ανεκπλήρωτη η υπόσχεση της μύτης στον ουρανίσκο, με το στόμα απογοητευτικό και το βαρέλι να έχει πλήρως επεκτατική διάθεση, ακουμπώντας στην καλή οξύτητα και τις δύσκολες όμως τανίνες, ξεκομμένες από το συμπαγές σώμα και ακολουθώντας την επίγευση που ναι μεν είναι μακριά, αλλά είναι μονοδιάστατη.
Το φρούτο δυσδιάκριτο, το βαρέλι αβάσταχτο και μπορεί ο Chapoutier να επικαλείται την βιοδυναμική, αλλά βλέπω να εμπλέκεται αρκετή τεχνολογία στο οινοποιητικό μέρος, μη θέλοντας να μπω σε τεχνικές λεπτομέρειες.
Δεν ξέρω αν ήταν η μέρα αδυσώπητου βαρελιού, σύμφωνα με το ημερολόγιο του Steiner όταν το δοκίμασα, αναπολώντας τα εκπληκτικά του λευκά..
Σιτεμένο κόκκινο κρέας στη σχάρα, υψηλής πρωτεϊνικής έντασης.
