Μαθήματα επιβίωσης.
Η αστάθεια της βάσης.
Τα ενδεικτικά δείγματα γραφής ενός underachiever.
Τα πεπραγμένα μιάς ποικιλίας που εξωθήθηκε να φτάσει εκεί που δεν μπορεί.
Οι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, υποεπιδόσεις ενός σταφυλιού που χρίστηκε με το στανιό σαν κάτι εξέχον.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Μέτριο λεμονί.
Ζεστή μύτη κίτρινων λουλουδιών και φρούτων, με πίσω γραμμή γινωμένων εσπεριδοειδών και υποβόσκοντες τόνους λευκόσαρκων και πυρηνόκαρπων. Εν τω μεταξύ, μάλλον προβάλει και σαν ισότιμος διεκδικητής αντίληψης ένα πεπονάτο κύμα εστέρων, μην καταφέρνοντας τελικά να απασχολήσει αρκετά, ενώ με βοτανικούς και μπαχαρένιους όρους κινείται μιά συστάδα αρωμάτων που συμπληρώνει επάξια το τοπίο.
Συντονισμένο στον απαλά γεμάτο ουρανίσκο, ελαφρρώς λιπαρό και με μετριασμένες πραγματικότητες. Από όλον τον οσφρητικό χάρτη, η πυρηνόκαρπη θεματική αγγίζει περισσότερο την οργανοληψία αφήνοντας τα υπόλοιπα σημεία να έρχονται απαλά, ενώ η μέτρια οξύτητα είναι επίσης ενδεικτική της κατάστασης, που την θέλει χωρίς εκρηκτικά πατήματα, σε ένα ήπιο πέρασμα αρωματικής γευστικότητας που αχνοδείχνει τα περιρρέοντα στοιχεία χωρίς να επιμερίζει τονίζοντας. Σαφώς μπαχαράτο παρ’όλ’αυτά και με μόνιμη βοτανική συνδρομή, ενέχει χαμηλόσυχνη ορυκτή γραμμή στην διάρκειά του.
Μέτρια σε μήκος επίγευση με φαινολικό πιάσιμο και πιό διαφανείς ορυκτές επιδόσεις. Σε θερμό αλκοόλ, λανσάρει ένα πιό εσπεριδοειδές πρόσωπο μαζί με ξύσματα και τα πικάντικα μπαχαρένια και βοτανικά μέρη, το δε θειώδες ακούγεται ξάστερα.
Τα καταφέρνει μιά χαρά με θαλασσινά και ψάρια, καθώς και λευκό κρέας ήπιων εντάσεων με απαλές άσπρες σάλτσες, διάφορους τηγανητούς μεζέδες, χορτοκεφτέδες, μαραθόπιτες, αλλά και απλές σπαγγετάδες.
