Μανουάλια αναμμένα.
Σαν κεράκια φέγγουν στο πνιχτό σκοτάδι.
Το Δαφνί κραδαίνει την φωτεινότητα του μοναδικού.
Αυτού, που η ιδιοσυχνότητά του σε επαναληπτική βάση, τού δίνει το αξίωμα τού ξεχωριστού μέσα στον αχταρμά τού βαρετά πανομοιότυπου.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Δαφνί
Μέτριο λεμονί
Απρόσκοπτη βοτανικότητα, ίσως με μιά πιό φαρμακευτική εκφορά, στην πάντα ιδιοσυγκρασιακή μύτη. Πιό πολύ καμφορά, Vicks αλλά και ευκάλυπτος, παρά τα συνήθη υπόλοιπα μυριστικά φυτά, τα οποία εδώ αναλογούνται σε μικροποσότητες. Την ανθικότητα εσπεριδοειδούς φύσεως ακολουθεί ο πυρήνας των γλυκών καρπών της οικογένειας, ενώ λευκόσαρκα φρούτα ισοφαρίζουν την ποσόστωση. Υπάρχει κάτι το ζυμαρένιο με μιά ελαφρά λιπαρή προσομοίωση, το μπαχαρένιο περιβάλλον με την spicy έκφραση κρύβει μιά μικρή νύξη χλωρών ξηρών καρπών. Ακόμα μία σπουδαία μύτη ανά τα χρόνια, από την ετικέτα.
Τα ξέρει τα γράμματα, την γνωρίζει καλά την δουλειά, τού πως να σαγηνεύει και να κρατάει για πάντα αιχμάλωτη την μνήμη στο στόμα. Στον λιπαρό, κάτι λίγο παραπάνω από μετρίου βάρους ουρανίσκο, το φρούτο κάνει τα δικά του, δίνει την δική του παράσταση, πάντα επιτυχημένη, πάντα ζητώντας ανκόρ. Τα γλυκά εσπεριδοειδή -που απηχούν την πιό πρόδηλη από άλλες φορές γλυκερολική αλλά και σακχαρική μάζωξη- με τις πιό πίσω λευκόσαρκες αντηχήσεις, την συντεταγμένη ανθικότητα και την πάντα παρούσα -έστω και λίγο πιό χωνεμένη εδώ- καμφορούχα και βοτανική του φύση, δείχνουν πόσο απλά γίνονται τα πράγματα όταν υπάρχει αυθεντική νοστιμιά αλλά και ισορροπία. Για την δε τελευταία, η δροσερή οξύτητα δεν χρειάζεται να τεντωθεί για να πιάσει ψηλά περβάζια, αφού το χαμηλό αλκοόλ αλλά και το πρόδηλο ενεργειακά, ορυκτό πεδίο, την σηκώνουν ένα κεφάλι ψηλότερα από όσο είναι.
Η εξαιρετική, περιεκτική επίγευση, φλερτάρει να πιάσει το μακρά, πριν μείνει από ανάσα στο τέλος. Παρ’όλ’αυτά προλαβαίνει άνετα να προσδώσει όλον τον οργανοληπτικό χάρτη με ορυκτή διαύγεια, με πάντα προεξάρχοντα τον βοτανικό και καμφορούχο παράγοντα μέσα στην όμορφη γλύκα του φρούτου.
Παρότι λιγότερο νευρώδες από άλλες φορές, και παρά τον ένα μήνα νωρίτερα τού τρύγου που θα προδίκαζε κάτι πιό όξινο, η αρκετή συσσώρευση των σακχάρων λόγω της ιδιαιτερότητας του καλλιεργητικού κύκλου, δεν το έκανε ουδόλως πλαδαρό. Το κρασί κουβάλησε όμορφα την γλύκα του, με μιά αρμονικότητα που προήγαγε την τρυφή.
Θαλασσινά και ψάρια σε ευρύτατη γκάμα και χωρίς περικοπές, αλλά πάντα έτοιμο γιά ανορθόδοξους συνδυασμούς, που να περιλαμβάβουν -τα κακώς λεγόμενα- απευκταία υλικά, που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τους έχουν κρεμάσει την κουδούνα των wine killers. Ένα ριζότο με σπαράγγια, μιά ομελέτα με αβρωνιές και άπλετο μαϊντανό, χοχλιοί μπουμπουριστοί με δενδρολίβανο, και ένα χοιρινό φιλέτο με σάλτσα μέντας θα σας πείσουν.
