Λιμήν των ατελέσφορων ονείρων.
Ο απάνεμος όρμος όπου θα εναποτεθεί ελπίδα.
Και η ιστορία του Δαφνιού, συνεχίζει να γεμίζει με προσδοκία.
Και η αδιάρπαστη, η άτμητη ομορφιά του, η αδύνατον να λαθευτεί ταυτοτική του σημαία, θα είναι αυτή που θα μας οδηγήσει σε ήσυχα νερά.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Δαφνί
Μέτριο λεμονί.
Τυπικά και λατρεμένα βοτανική μύτη, αν και λιγότερο εμφατική από άλλους τρύγους ή τουλάχιστον σε άλλη αρωματική κατεύθυνση. Αρισμαρί στην κορυφή και από πίσω δάφνη, ενώ σταδιακά το καμφορούχο δυναμικό αρχίζει να αναδύεται γιά να κυριαρχήσει. Λευκά ανθάκια και γαργαλιστικό ανοιχτόχρωμο μπαχαρένιο περιβάλλον συναρτούν το φόντο, με την ενδοσκόπηση του πυρήνα να δίνει εσπεριδοειδή και λευκόσαρκα.
Η μαγεία απλώνεται με λίπος, βότανα και ορυκτά στο στόμα, καθώς η σπιρτόζικη οξύτητα μαζί με το χαμηλό αλκοόλ συντελούν τα μέγιστα γιά να εξαερωθούν ανάλαφρα όλα στον ήπια γεμάτο όγκο του.
Διηνεκές, μεροληπτικό άρτυσμα των βοτάνων προς κατάληψη του ανθικού, περισσότερο λεμονάτου από λευκόσαρκου κέντρου. Τα μπαχάρια δεν δίνουν άφεση, ενώ το κρυφό του όπλο αυτήν την σοδειά είναι το ακριβέστατο ζύγισμα γλυκύτητας και αλμυρότητας, που καταφέρνεται να ακούγονται εξίσου, ταυτόχρονα και άκρως ευχάριστα.
Νοστιμότατη και εκφραστική, μακρά επίγευση, όπου στο απόλυτα επικρατούν δίπολο βοτάνων και ορυκτών, παίζει ενδιάμεσο μπαχαράτο ενδιαφέρον, με λίγο αισθητό προσώρας το θειώδες.
Το καλύτερο δικό μου, προσωπικό, λευκό της χώρας, οι βαθμολογίες είναι μιά ασήμαντη παράμετρος γι’αυτό.
Βγάλτε βαριές κατσαρόλες με βοδινά και κυνήγια, και πάει με τα πάντα. Αν έχετε άχτι κάποια από τα διαβόητα wine-killers (που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα), ρίχτε τα στον μάστορα γιά να τους σιάξει την γούνα.
