Θεληματικόν εν τη ενώσει.
Και το θέατρο της γης των Μεσογείων, έγινε αποδέκτης της πενιχρής θρέψης.
Τα ξερικά χώματα των Σπάτων, είδαν το Σαββατιανό και το Ασσύρτικο να διαβιώνουν οριακά, αγγίζοντας τις γραμμές της επιβίωσης. Και τα -γιά διαφορετικούς λόγους- σημαντικά, κεφαλαιώδη σταφύλια, έδειξαν τον δρόμο της αντοχής μέσω της στέρησης.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Σπάτα Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Σαββατιανό, Ασσύρτικο
Σχεδόν βαθύ χρυσαφί.
Συνταρακτική ορυκτή μύτη με ισχυρά πετρόλ εμβάσματα, προσφέρερται ώριμη με πλήρη διάρθρωση.
Γινωμένα κίτρινα φρούτα συνορεύουν με ώριμα πορτοκαλί πυρηνόκαρπα και εν τέλει αγγίζουν βαθύ τροπικό πεδίο, ενώ υπάρχει μιά ιδιαίτερη πρόσληψη ανθέων, που εκτείνεται από γερασμένα ωχρά, μέχρι και κάποιες λιλά εκφάνσεις τους. Μέλι πορτοκαλιάς και μαρμελάδα λεμόνι, συνιστούν ένα πλαίσιο που μπαχαράτοι και βοτανικοί τόνοι βρίσκουν εύκολη πρόσβαση.
Λίγο πιό αυστηρό στον σωστά εξελιγμένο ουρανίσκο και με ελαφρά πιό εσπεριδοειδή, ώριμη πάντως, προσήλωση, βλέπει την ικανότατη οξύτητα που έχει αφήσει γιά τα καλά πίσω την μέτρια διαβάθμιση, να του δίνει ένταση, προτρέποντας τα ώριμα κίτρινα φρούτα και τις τροπικές αντανακλάσεις να μείνουν περιφερειακά. Ήπια μελάτο στον λιπαρό, λίγο πάνω από μέτριο όγκο, συνεχίζει να έχει ορυκτή επιρροή, με τα ξερά ωχρά λουλούδια, και τις πιό εδραιωμένες και επιδραστικές μπαχαρένιες και βοτανικές νύξεις, να έχουν φαινολικό γράπωμα.
Πολύ καλή, ορυκτή, μπαχαράτη και βοτανική επίγευση που επιστρατεύει ξύσμα κίτρου αλλά και λεμονιού γιά να το προσθέσει στην κλίμακα, ενώ συνεχίζει φαινολικά, με κλείσιμο από lead pencil. Εντύπωση προκαλεί η -ακόμα- ιδιαίτερα καυστική επίδραση του θειώδους.
Πολύ κακή η επιλογή του λευκού συνθετικού πώματος.
Εξαίρετο γαστρονομικά, λίγους περιορισμούς θα γνωρίσει, και όχι πάντως σε θαλασσινά και ψάρια, λευκό κρέας πουλερικών και τετράποδων, τηγανιτά κεφτεδάκια, κρεμώδη ζυμαρικά με μπέϊκον ή λαχανικά και κοτόπουλο, αφήνοντας παράθυρο γιά ώριμα ημίσκληρα κίτρινα τυριά.
