Γερακάρι, η ωχρά κόψη του Λιάτικου.
Οι κατοστάχρονες αμπελιές με τον χαμηλό κυπελλοειδή σχηματισμό.
Το προφυλλοξηρικό καταφύγιο στα οκτακόσια πενήντα μέτρα ψηλά, απρόσιτο κάστρο.
Η γενιά των σοβαρών ροζέ, έτοιμη να αποτίσει φόρο τιμής στο πολύπαθο σταφύλι, μανίσια Κρητική γέννα.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Λιάτικο
Απαλό χρώμα, ανοιχτότερο από φλούδα κρεμμυδιού.
Γήϊνη, umami θαρρείς ποιότητα, που εσωκλείει βολβώδη και αμυδρά βοτανική διάθεση μέσα στα απαλά ροζ και χάλκινα ανθάκια. Άγουρα μούσμουλα και βερύκοκκα με μιά χαμηλή εσπεριδοειδή επίφαση, μέσα στο ήπιο μπαχαρένιο περιβάλλον.
Σοβαρότητα που εδράζεται σε αυστηρές βάσεις στο στόμα, και ένα ροζέ που απεχθάνεται την ξέφρενη αρωματικότητα. Κοφτερό 3,16 ορεσίβιο pH, και εσπεριδοειδής γραμμή με παρελκόμενη αγίνωτη αψάδα από cranberry και πορτοκαλίζοντα πυρηνόκαρπα, δίνουν ενέργεια στον απαλά γεμάτο, ή αλλιώς ξέχειλα μέτριο όγκο. Αισθητή ορυκτή υποβοήθηση στην ευκταία ελαφράδα του χαρακτήρα του, με χαμηλό αρωματικά ανθικό προφίλ, αδιαφανή ή μάλλον ιδιόρυθμα βοτανικά σημεία, γήϊνους χρωματισμούς και λίγο πιό τσιμπημένα τα μπαχάρια, ενώ οι ήπιες τανίνες περνούν χωρίς να απασχολήσουν.
Πολύ καλή, πραγματικά ενδιαφέρουσα επίγευση, με ισχυρή ορυκτή, κιμωλιώδη τάση, δίνει μιά πολύ επιθυμητή διελκυστίνδα ανάμεσα στην εσπεριδοειδή αγριάδα και την άγουρη γλύκα, με γήϊνους και αμυδρά ξηροκαρπάτους τόνους.
Βάσιμη υποψία να γίνει πιό ελκυστικό.
Η απότομη τιμολογιακή άνοδος, πιθανή έξωθεν απαίτηση, ίσως συζητηθεί γιά έναν παραγωγό που κρατούσε εξαιρετικές ισορροπίες στην μέχρι τώρα τιμολογιακή πολιτική του.
Ωμά χάβαρα και γυαλιστερές, ψητά οστρακόδερμα, linguine alle vongole, σπαγγετάδες με μπισκ και γαρίδες, ψητά μπαρμπούνια λαδολέμονο, παλαμίδα γούνα, τηγανητές κουτσομούρες.
