Στο ανώτερο Βασίλειο.
Αυτό των επιφανών, των διακεκριμένων, των ανηκόντων στην κορωνίδα της εξελικτικής διαβάθμισης.
Μα και σε εκείνο των ζωντανών, που έχουν ακόμα κράση και σφυγμό, που δεν κάμφθηκαν από τις επιβουλές του οχτρού.
Ένα μεγάλο Ελληνικό Λευκό, άτρωτο, ατσαλάκωτο, άκαμπτο σαν την κρανιά, λεβέντικο σαν το καραγάτσι, ίσιο σαν την οξιά.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Δαφνί
Βαθύ χρυσαφί με κεχριμπαρί ανταύγειες.
Ανεπανάληπτη μύτη, ασυναγώνιστη στην ευκρίνεια του στίγματός της, άριστη.
Καμφορά και βοτανικό, δάφνινο πρελούδιο, δενδρολίβανο και άλλα τέτοια όμορφα, να προπέμπουν ευωδιαστά και χωρίς να καβαλάνε το υπερώριμο και αποξηραμένο πυρηνόκαρπο φρούτο και την μαρμελάδα βερύκοκκο. Ξηροκαρπάτο, λανολινένιο φόντο και ευγενώς εκπεφρασμένη οξειδωτική επίφαση να έχει λευκά μπαχάρια. Τρέλλα.
Καταπληκτικό, ιδιοσυγκρασιακό, νόστιμο και ευφραντικό στο στόμα, με απίθανες σκερτσόζικες εναλλαγές παλιού και νέου, υπό την άγρυπνη καθοδήγηση του βοτανικού παράγοντα.
Δεμένη οξύτητα που δεν γονάτισε, φέρνει στο προσκήνιο φρέσκα κόκκινα εσπεριδοειδή να τρυπάνε το ζουμερό ώριμο πυρηνόκαρπο και την ζυγαριά να μην λέει να ξεκολλήσει από το κέντρο, με την ακίδα να γράφει άμεμπτο.
Ξηροκαρπάτη, ψημμένα σουσαμένια και λευκά ορυκτή πολυπλοκότητα κάνει ανάλαφρο το σώμα, που πραγματεύεται τον μέτριο και κάτι παραπάνω όγκο, χωρίς φορτική λιπαρότητα, με μιά ελαφρά πλάνη πετρόλ, που δεν επιβεβαιώνεται πλήρως.
Πολύ πολύ μακρά, φαινολική, ορυκτή επίγευση, αέρινη στο πέρασμά της, με παράταξη των αρωμάτων και την έκπληξη που επιφέρει η υποψία κιτροειδών νύξεων, να ξεκλέβει από το μακρινό φόντο της καμφορένιας, βοτανικής ύφανσης.
Αθάνατο.
Morilles με καστανό basmati, θηριώδες λαυράκι με χυμό πορτοκάλι, μυλοκόπι και κρανιός με βότανα, χοιρινό με ελαφριά αρωματική σάλτσα φασκόμηλου, κοτόπουλο piccata.
