Κινήθηκε στις σκιές.
Γλίστρισε στα σκοτάδια, στην αφάνεια.
Δεν επιζήτησε την προσοχή κι όμως είναι εκεί. Ήταν πάντα.
Γι αυτούς που θα μεθοδεύσουν την εύρεσή του, θα αναζητήσουν την ύπαρξή του.
Γιά να δείξει άλλη μία φορά την άγνοιά μας γιά το βιός μας, την αμετροέπειά μας όταν κομπάζουμε γιά την βαθιά γνώση των προαιώνιων υπαρχόντων μας.
Ο κλώνος, μάλλον η παράλλαξη της Σιατίστης, στα χέρια του μικρού οινοποιείου, επιδεικνύει άριστο πιστοποιητικό και λαμπερές περγαμηνές.
Τα εβδομηντάχρονα πρέμνα του στομωμένα από το γήρας, δώσανε τον εντυπωσιακά χαμηλό αριθμό των 150-200 κιλών ανά στρέμμα στα 800 μέτρα ύψους της αρχαίας Μακεδονικής Γης.
ΠΓΕ Σιάτιστα, Σιάτιστα Κοζάνης, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί, διαπερατό.
Βαθιά, φιλήδονη μύτη λεβάντας, αποξηραμένων σκούρων ανθέων και φρούτων.
Μαύρα και κόκκινα φρούτα του δάσους, δαμάσκηνο, σε καλλιτεχνική πλοκή με έξοχα γλυκά μπαχάρια.
Η πηγαία, αντλούμενη από το φρέαρ του πυρήνα οξύτητα, θεμέλιος, δομικός λίθος όλου του σχήματός του στον ουρανίσκο.
Μορφοποιεί στη μνήμη, φέρει στη ζωή το κόκκινο πορτοκάλι που όξινα διατρέχει το ζουμερό, εκτεινόμενο σώμα, τρυπώντας και επιβαίνοντας την πυκνή σμίξη των φρούτων και ανθέων της μύτης, δίνοντας στρεβλή πληροφόρηση γιά το όγκο.
Τορνάρει ακόμα και τις εύρρωστες τανίνες γιά να τις κάνει να φανούν ηπιότερες, ώσπου αυτές, στο πολύ μακρύ, ιδιαίτερα ορυκτό, μπαχαρώδες και δρύϊνα οδηγούμενο κυνήγι της επίγευσης, ξεφεύγουν στην κούρσα γιά να τελειώσουν μόνες τους, ελαφρώς ξέπνοες, αλλά με την επίμονη υπόμνηση της ράτσας τους.
Προς μάχη με το λιπαρό στοιχείο και γιά να αντιμετωπίσει μεγάλα σε ηλικία ζωντανά.
Προβατίσια λουκάνικα Σιατίστης, βραστή γίδα, προβατίσια παϊδάκια.
