Μέσα στον κύκλο.
Αντιδιαμετρικά σημεία εντός.
Μα στις Μερασιές ανθίζουν μαζί.
Η χτυπητή διαφορετικότητα δυό σταφυλιών, που βλέπουν τον ήλιο με το ίδιο βλέμμα.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Ναρθάκι Λαρίσης, Θεσσαλία
Ασσύρτικο 60%, Μικρόρωγο Μοσχάτο 40%
Μέτριο λεμονί.
Καλό ισοζύγιο στην μύτη, που δεν παρασέρνεται αρωματικά. Άνθη λεμονιάς και μανταρινιάς προλογίζουν τον εσπεριδοειδή ορίζοντα, που πιάνει όλο το τόξο, από ώριμα λεμόνια και κίτρα, κρέμα λεμονιού μέχρι tangerine cake και muffin πορτοκαλιού. Είναι πάρα πολύ spicy και πιπεράτη (κυρίως στα πικάντικα και καυτερά φυτά) σχεδόν εξαγριωμένη -με ωραίο τρόπο-, θέτοντας σε ένα περιοριστικό θύλακα τα αρωματικά, βοτανικά και συν αυτώ, στοιχεία του Μοσχάτου, που ακούγονται μακρινά. Ωραία, πράγματι, μύτη.
Έρχονται και κάθονται όλα εξίσου ωραία -ου μην και καλύτερα- στον ουρανίσκο, που πληρούται από εκφραστικότητα και κρεμώδη διάχυση. Ελαφρά γεμάτος, λιπαρός όγκος, και το φρούτο καταχωρείται πανομοιότυπα της οσφρητικής καταγραφής, με την βούλα της νοστιμιάς να το χαρακτηρίζει με σαφήνεια και να το επιβραβεύει. Είναι γάργαρο από τις τονωτικές ενέσεις των πολύ διακριτών ορυκτών, αλλά και της ζωηρής οξύτητας, ενώ παραμένοντας σε spicy mood σε μπαχάρια και βότανα, κρατάει σε απόσταση τις υπερβάλλουσες αρωματικές φιοριτούρες.
Εντυπωσιακή γιά την κλάση επίγευση, λίγο πριν το μακρά. Ορυκτή και κρεμωδώς όξινη, διατηρεί εκείνη την απόσταση από την μπουχτιστική αρωματική διάσταση, εμμένοντας στον πικάντικο και πιπεράτο εαυτό της σε μπαχάρια και βότανα, και έχοντας παρατεταμένη bitter κατάληξη.
Το ερχόμενο καλοκαίρι στάνταρ 90, κρατήστε φιάλη.
Τώρα καλοκαίρι, κάντε μιά φριτάτα με κολοκυθάκια, φρέσκο κρεμμυδάκι και άνηθο, με κατσικίσιο τυρί, και απολαύστε. Θα τα πάει εξαιρετικά με μεγάλη γκάμα ψαριών και θαλασσινών, ενώ με πουλερικά και λευκό κρέας δεν θα αντιμετωπίσει το παραμικρό πρόβλημα εφόσον υπάρχει συνοδεία από πικάντικη μουστάρδα βοτάνων. Το βλέπω και με μαλακά, κρεμώδη και αλοιφώδη τυριά που έχουν spicy βοτανικό πασπάλισμα. Μιά πάστα με σπανάκι και ricotta, θα είναι ό,τι πρέπει.
