Καλλίκαρπος γενεαλογία.
Εκεί που ο βρώσιμος προσδιορισμός ενός σταφυλιού, σκέπαζε το γνήσιο τάλαντο.
Το πλήρωμα του χρόνου, ως μία επιβραβευτική καμπή σε μιά τυφλή πορεία χωρίς προορισμό.
Με τον Σιδερίτη, να βρίσκει πλέον πυξίδα, δρομολόγιο και αναφορικότητα, ως μία αξία που είχε παραβλεφθεί, παραμεληθεί και παρεξηγηθεί.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Σιδερίτης
Μέτριο λεμονί.
Λιτή, ανθική μύτη λευκών λουλουδιών, με κιτρώδεις και λευκόσαρκες αναφορές που υποκρύπτουν ελαφρά κόκκινα σημεία από φυρίκι και μήλο φούτζι. Υπάρχει διάχυτο μπαχαρένιο περιβάλλον με λεπτές βοτανικές νότες, ενώ η πιθανότητα ορυκτής απόδοσης είναι μάλλον βέβαια.
Στακάτο και προς την απέριττη πλευρά, με ουσία όμως και αξιοπρόσεκτη δομή, φτάνει στα μέτρια όρια του βάρους στον ουρανίσκο, ίσως και να τα ξεπερνάει λίγο, ενώ ευκολύνεται στην φρέσκια του διάσταση και από την καλή, ανεβαστική ενέργεια της οξύτητας. Ανθικό περιεχόμενο, με την όξινη υποβολή να σπρώχνει και προς το ξινόμηλο και το gooseberry, πέρα από την κιτρώδη πρόσληψη, που προκρίνονται μέσα από την λευκόσαρκη θεώρηση, ενώ η αντήχηση της φλούδας από κόκκινο μήλο, πολύ φευγαλέα απασχολεί. Εμφανής φαινολική δικτύωση, με το ορυκτό διακριτό, έχοντας μπαχαράτες νύξεις με ήπιο βοτανικό θέμα.
Ικανοποιητική επίγευση, με φαινολική και ορυκτή διάρθρωση, έχει μπαχαράτες και απαλές βοτανικές νότες να συνοδεύουν τα όξινα στοιχεία της. Το θειώδες ακούγεται.
Η πυκνή δομή του τού δίνει αβάντες στο τραπέζι, όπου εκτός από θαλασσινά και ψάρια, θα καταπιαστεί απροβλημάτιστα και με πουλερικά και λευκό κρέας, πολλά μεζεδάκια και ζυμαρικά με λευκές σάλτσες.
