Ο αριβισμός της Μαυροδάφνης.
Τα θέλει όλα δικά της και γρήγορα.
Ανεξαρτήτως του τρόπου, αδιαφορώντας για το κόστος.
Και όταν έρχεται η στιγμή να συναντήσει τους αρχαϊκούς προδρόμους, ο αμφορέας τής κλείνει το μάτι.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Θεσπέσια μύτη εκπληκτικής στόφας, ο πηλός τής πάει πολύ. Πλειάδα σκούρων λουλουδιών και potpourri, γήϊνα αρώματα που προσιδιάζουν σε βρεγμένο κοκκινόχωμα. Νωπός, νοτισμένος μπασμάς ανοίγει την ευρεία βοτανική αυλαία, με τσάϊ του βουνού και μαύρο τσάϊ να προΐστανται των πολυσχιδών εννοιών του λιασμένου bouquet garni. Μιά ευγενική νότα κατεργασμένου, παλιού δέρματος, σοβαρής ποιότητας espresso και bitter σοκολάτα μαζί με πάμπολλα γλυκά μπαχάρια, και η καρδιά του πυρήνα που χτυπάει δυνατά με πολύχρωμα κεράσια, δαμάσκηνο και maraschino με παστά βύσσινα.
Ακροτάτως ευγενές στο στόμα, σε βαθμό που μπορεί να χαρακτηριστεί και συνεσταλμένο και ντροπαλό. Ρομαντικό, το διέπει μιά άκρατη αριστοκρατικότητα, με σχεδόν σνομπισμό, και είναι ακριβώς αυτή η τελευταία διάσταση που του απαγορεύει να εκδηλωθεί με στόμφο, παρασέρνοντας κάθε τι στο διάβα του. Εν ολίγοις, διαθέτει όλο εκείνο το υλικό για να διαπρέψει, αλλά η κρατημένη ένταση, έκρηξη και εισχωρητικότητα, δεν το αφήνει να το κάνει. Αντ’αυτού, στον ζουμερό, ήπια γεμάτο όγκο, το φρούτο δίνει ντελικάτη νοστιμιά, διαύγεια και εξαιρετικό τίμπρο, με μιά αλησμόνητη ταυτοτική διατύπωση της ποικιλίας. Στην αρκετά καλή ισορροπιστική δράση της οξύτητας που στέκεται σωστά στο μέσον, έρχεται και μιά έκδηλη ορυκτή διαύγαση γιά να το ελαφρύνει περαιτέρω, τα δε αρώματα προσμετρούνται ένα προς ένα. Πολύ καλή δουλειά στις τανίνες επίσης, που από μέτριο ύψος δίνουν πλαστικότητα και στρογγυλάδα.
Άλλο ένα καλό χαρτί αποτελεί η επίγευση, που τρέχει σχεδόν μακρά. Εκφραστικότατη και με ορυκτό τέμπο, λες και μεγεθύνει την πολυπλοκότητα αφού τα οργανοληπτικά στοιχεία διακρίνονται με μεγάλη ευκολία, στεκόμενη όμως περισσότερο στην bitter καρβονικότητα και την τσαγένια φόρμα.
Πάρα πολύ καλή προσπάθεια, κρασί που έχει τα φόντα γιά πάνω από 93, εάν είχε τα χαρακτηριστικά εκείνα στα οποία δίνω ιδιαίτερη βαρύτητα, προεξαρχούσης της εντάσεως.
Και σαν απεριτίφ στους 14°-16, θα ήταν ωραιότατο. Δεν χαμπαριάζει όμως και από δυνατές γεύσεις, με μαριναρισμένα σουβλάκια και γύρο στα κάρβουνα, να το πιστοποιούν. Ωραία steaks με σάλτσα τσαγιού, κατσικάκι στον φούρνο, αρνίσια στηθοπλευρά με πατάτες δενδρολίβανου. Ώριμα κίτρινα σκληρά τυριά, λαζάνια, κόκκορας καπαμά με σκληρή μυζήθρα και χοντρό μακαρόνι.
