Το παίγνιο των βιότυπων.
Με την προγονική αφετηρία να εισέρχεται σε δαιδαλώδεις ατραπούς.
Στον κυκεώνα της έντονης παραλλακτικότητας, το Φιλέρι διανύει μακρύ δρόμο.
Και στο ερώτημα ποιός έκανε το αυγό, ξανθές, πράσινες, γκριζωπές και κοκκινόχρωμες πούλιες σκάνε από παντού.
Λευκός Ξηρός Βιολογικός Οίνος, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Φιλέρι
Μέτρια χαλκόχρωμη όψη.
Έντονη αρωματικότητα, με λιβάνι, μιγκέ, λευκό τριαντάφυλλο και γιασεμί, να κυριαρχούν. Το βοτανικό πεδίο πληρώνει πάραυτα μαζί με μπαχαράτες νότες, και μένει το φρούτο να προσθέτει λευκόσαρκα και άγουρα πυρηνόκαρπα στοιχεία, με πίσω εσπεριδοειδή ανάγνωση.
Αρκετά ζωηρή οξύτητα στο στόμα, εξαιτίας της οποίας οι διαστάσεις ελαττώνονται σε βάρος, και μιλάμε πλέον γιά κάτω από μέτριο, σχεδόν λεπτό όγκο. Δεν ακολουθείται από νεύρο όμως και από πειστικότητα στο φρούτο που ρέπει προς το εσπεριδοειδές, το οποίο υπολείπεται σε δομή, ένταση και συμπύκνωση. Εξέχουν -σε πιό υποτονικές φόρμες- τα ανθικά και λιβανάτα στοιχεία, με τα μπαχάρια να παίρνουν spicy τροπή, και με τελικό προβιβασμό του βοτανικού θέματος, με διακριτή bitter εκφορά να επιβάλλεται.
Μέτρια και λίγο παρακάτω επίγευση με φαινολικό στέγνωμα, λιβανάτη, πικάντικη και μπαχαράτη, με τον bitter παράγοντα φανερά καλουπωτικό. Το θειώδες ακούγεται καλά.
Μονοδιάστατο.
Σαν απεριτίφ, δεν θα απογοητεύσει, ένεκα του ελαφρού χαρακτήρα του.
Μην τραβάτε το σκοινί, ελαφρά μαζεδάκια, πράσινες σαλάτες, μαραθόπιτες, θα του κάτσουν καλά.
