Το υπερώο της καταφυγής.
Το κρυφό πλάτωμα που τα προσφυγιάρικα κλήματα βρήκαν ζωή.
Ο πίσω εξώστης που έβλεπε τα καπνισμένα ερείπια του καθημαγμένου χωριού, ο ίδιος που γίνηκε ο εκ νέου ζωοδότης των παλιών κλώνων του αυτόχθονου πλούτου του.
Τα ξέφτια των κορμών των σαφρακιασμένων γέρικων πρέμνων, που το θρόϊσμα των ανέμων ανάμεσά τους, τραγουδάει το θρηνητικό τραγούδι του Μοσχάτου Σπίνας.
Ποικιλιακός Οίνος Λευκός Ξηρός, Ποντικιανά Χανίων, Κρήτη
Μοσχάτο Σπίνας
Μέτριο λεμονί.
Καταπληκτική μύτη με αρωματικές ριπές από φρεσκοσπασμένα πικάντικα μπαχάρια, βότανα και άνθη, όσο το άρωμα του σταφυλοπολτού τονίζει την οινώδη του διάσταση, μαζί με λευκόσαρκα φρούτα, όπου στο τέλος, μιά πληγουρένια νύξη και μιά νότα ριζογκοφρέτας το κολακεύουν ιδιαίτερα.
Ένα Μοσχάτο ράτσας στο στόμα, όπου στον λιπαρό, σφιχτό όγκο που ξεπερνάει το μέτριο βάρος και κοντεύει το γεμάτο, η καλή, ενεργητική οξύτητα, εξοστρακίζει τα μπαχαράτα, βοτανικά αρώματα σε εξώτερο διάπλου, συνεργώντας μαζί με το έντονο ορυκτό στην φρεσκάδα. Η ίδια, συγκρατεί τον βαθιά οινώδη γλυκό πυρήνα του φρούτου, και τον συστοιχεί με άνθη, που καταγράφουν και μιά τριανταφυλλένια υποβολή, καθώς και λευκόσαρκα, με την κομπόστα ροδάκινο να ενσαρκώνει την ηδύτητά του. Προτού ξαναστείλει κατευθείαν στην καρδιά του τον πικάντικο μπαχαρένιο οίστρο που το διακρίνει γιά ένα περαιτέρω σκίρτημα, ενώ η πλούσια εκχύλιση δίνει πρωτεϊνικά στερεά και φαινολική ρώμη.
Πολύ καλή, διατρητικά ορυκτή επίγευση, αρκετά φαινολική και πικάντικα μπαχαρένια, διαθέτει βοτανικά και γιασεμένια στοιχεία, με διακριτή θειώδη συμπεριφορά που επιφέρει καύσο.
Σε οποιαδήποτε πρωτεΐνη υπάρχει βοτανική μπαχαράτη σως, δεν θα πει όχι, από θαλασσινά και ψάρια, μέχρι πουλερικά, χοιρινό με κόλιανδρο αλλά και αρωματινό αρνάκι ταζίν.
