Η ντοπιολαλιά στις Αμυγδαλιές.
Το Μοσχάτο Σπίνας με διαφυγόν το στοιχείο της διάτρησης και απολεσθείσα την αίσθηση της έντασης.
Ίσως γιατί δεν το χρειάζεται, πιθανόν γιατί αλλιώς καμώνεται, ενδεχομένως γιατί θέλει να μην πατήσει σε δύσβατες περιοχές.
Αλλά ένα κρασί που δεν πρόκειται να απογοητεύσει, που είναι σύμφωνο με τον παραχθέντα εαυτό του, που κοιτάει στην ανεμελιά, στην καλώς εννοούμενη ευκολία, στην αρωματική πρόσβαση, και εν τέλει, που έχει μιά συγκεκριμένη στόχευση.
Όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε κρασί που σέβεται τον εαυτό του, και κυρίως τον καταναλωτή.
Κάτι που ολοένα και λιγότερο συμβαίνει με τις φρούδες προσδοκίες και τα παραφουσκωμένα Εγώ να παραμονεύουν.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός, Κουνάβοι Ηρακλείου, Κρήτη
Μοσχάτο Σπίνας
Μέτριο, πρασινωπό λεμονί.
Δροσερή, αρωματική μύτη με αιθέρια έλαια και πάμπολα λευκά τριμμένα μπαχάρια κολιαντρόσπορων, τζίντζερ και καρδάμωμου, έχοντας ικανότατη βοτανική πρόσφυση που συνδράμεται από πράσινα ξύσματα εσπεριδοειδών. Μαζί με το βασικό ανθικό πρόκριμα των λουλουδιών λεμονιάς, lime και τριαντάφυλλου, προσέρχονται άπαντα στον λευκόσαρκο και ελαφρότερα εσπεριδοειδή πυρήνα, έχοντας πιπεράτη σύγκλιση.
Προς την γεμάτη πλευρά του όγκου, λιπαρό, και ήπιο στον ουρανίσκο.
Επιδέχεται της μπαχαράτης, βοτανικής και ανθικής αρωματικής ερμηνείας της μύτης, κρατάει όμως μικρότερα ποσοστά της, δίνοντας λίγο παραπάνω στο λευκόσαρκο θέμα και το κάτιτίς εσπεριδοειδές. Χωρίς να φορτσάρει σε ένταση και επιμερισμό, αλλά με άριστη ποσιμότητα, ευχάριστη οξύτητα, και δίχως την παραμικρή αίσθηση βάρους, αφού το χαμηλό αλκοόλ και η ορυκτή διάθεση μετά τον μέσο ουρανίσκο, συντείνουν στην εν γένει ελαφράδα.
Μέτρια, ανθική, βοτανική και μπαχαράτη επίγευση, κάπως ορυκτή, με ελαχιστότατο φαινολικό κράτημα.
Τολμώ να πω πως βρίσκω ευχάριστη και ταιριαστή την ετικέτα.
Εξαίρετο σαν απεριτίφ, και παρότι μπορεί να πάει με θαλασσινά με βοτανικές σάλτσες και μαλακά λευκά αρωματικά τυριά, θα το έβλεπα περισσότερο μαζί με πράσινες σαλάτες με κόλιαντρο, μανούρι και ξύσμα από lime μαζί με λευκή βινεγκρέτ, και ίσως με γεμιστούς κολοκυθανθούς με ανθότυρο, λουίζα και δυόσμο.
