Η λέσχη των εύθραυστων καρδιών.
Η εικονοκλαστική ιδέα μιάς κρυφής ελπίδας.
Οι ομιλούσες εικόνες του τόπου, θωρούνται με το φίλτρο εσωτερικού οφθαλμού.
Στο θεραπευτήριο ψυχών του Λιάτικου, όλη η Κρήτη απαυγάζεται με Μινωϊκή πολιτιστική κομψότητα, αγγίζοντας τον Μέγα Ιστό.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Ποντικιανά Χανίων, Κρήτη
Λιάτικο
Ανοιχτό, πλήρως διαπερατό ρουμπινί με γκρενά ανταύγειες.
Μεγάλο πλάνο αιθερικότητας στην μύτη, που σημαδεύει μόνο κόκκινα. Οι ισχυρότατες βοτανικές ενδείξεις από πολυποίκιλα λιαστά και ξερά bouquet garni, δύουν μέσα Lapponia Puolukka, το φίνο Lingonberry Liqueur από τον βορρά, καθώς και σπιτικά ηδύποτα από κεράσια και κράνα. Η ερυθρή φωτεινότητα συνεχίζεται με ομόχρωμα αγριολούλουδα, ενώ πολύ αβέβαιη νότα από αγριοφράουλα προσπαθεί να καταχωρηθεί, κάπως δειλά. Το καταπληκτικό παλιό βαρέλι που περνά υπόηχα με γλυκά μπαχάρια, μόκα και κακάο, δεν αποφεύγει την ζωϊκή έκφραση που φλερτάρει με το Brett, αλλά το κάνει τόσο ικανά και τόσο θελκτικά, που ισοτιμεί τον ρουστίκ του τόνο με την φινέτσα, έστω κι αν είναι λίγο πιό εκκεντρική και βιτσιόζα.
Δραματοποιημένη η ποίηση της ευφορίας, το φωτεινό άλικο ξωτικό κερνάει πονηρά μαντζούνια τον ουρανίσκο. Πρόκειται γιά περιφανή νίκη των αιθερικών πεδίων έναντι του χειροπιαστού, και ο εντελώς άϋλος, διάφανος όγκος του κρασιού περνάει γλιστρώντας σαν πανάκριβη εσάρπα της μεγάλης Coco. Λάμπος μέγα στον θόλο, η οξύτητα είναι ψιλή, ψηλή, βρίσκοντας αγαστό συνεργάτη το έντονο ορυκτό ενεργειακό ταμπεραμέντο της ποικιλίας, γιά να εδράσoυν την επίμονη παρουσία τους στην εκδίκηση της αγριοφράουλας έναντι των λικεράτων νύξεων, ενός πάναγνου ανθικού φρούτου με διηνεκή βοτανική πλοκή. Δεν υπάρχουν τανίνες, ή κάπου τις έχασα, νιώθεις τον βαθύ εσωτερισμό της έντασης που έρχεται χωρίς προειδοποίηση γιά να κυνηγήσει κάθε αισθητηριακή υποδοχή με μένος, και να την καταλύσει. Δεν με ενδιαφέρει η ζωϊκότητα, την κοτσάρω αυτοδίκαια στο μεϊντάνι του εκλεπτυσμού, το βαρέλι συνεχίζει το αριστείο τού παλαιού του χρονικού, με φίνα γλυκιά μπαχαρένια και μόκα ύφανση.
Μόνο μακρά, εισχωρητική επίγευση με τα οξέα και τα ορυκτά σε μεγάλη ρέντα να δίνουν εκδοχές από φρέσκο σαγκουΐνι και Monin Sanguine Syrup, μέσα στο εκτενώς πολύπλοκο οργανοληπτικά περιβάλλον.
Μόνο το 5άρι diam με τάραξε λίγο, κάτι δεν είδε καλά ο Καραβιτάκης.
Θα πέθαινα γιά ένα κυνήγι λαγού στον φούρνο με πατάτες, κρασάτο ή μη. Το ότι φαίνεται εύθραυστο είναι πλάνη, δεν το πτοεί να δώσει πόνο σε αρνίσιο κεμπάπ, προβατίσια μαριναρισμένα σουβλάκια, κοντοσούβλι με πράσινες και κόκκινες πιπεριές, Κυπριακές σεφταλιές. Πάντε και σε πάστα μεριά, με παραδοσιακά κεφτεδάκια με ψιλά μακαρόνια και σάλτσα ντομάτας, αστακομακαρονάδα, γιουβέτσι πεσκανδρίτσας αλλά και κόκκορα με χυλοπίτες, μην ξεχνώντας τον κοκκινιστό ροφό με μπάμιες.
Θα το αποτολμούσα ακόμα και με μπουμπουριστούς χοχλιούς με δενδρολίβανο.
