Οπτικοποίηση του οράματος.
Της συγκέντρωσης και συστράτευσης όλο και περισσότερων ταγμένων, αφοσιωμένων παραγωγών, στην άντληση, διαχείριση και εκμετάλλευση του ποικιλιακού πλούτου.
Θραψαθήρι λέγεται το θαμμένο πετράδι.
Για να μας θυμίσει και πάλι, πόσο καλά γράφει η Κρητική γη πάνω του.
Για να δούμε ένα ακόμα οινοποιείο, να επιδεικνύει τον πρέποντα ζήλο στην ανάδειξη των μοναδικών χαρακτηριστικών του.
ΠΓΕ Κρήτη, Βενεράτο Ηρακλείου, Κρήτη
Θραψαθήρι
Μέτριο και πλέον λεμονί.
Μερικά φρέσκα πεπονάτα εστερικά αρώματα, δεν αποσπούν από την κυρίως εντύπωση του βάθους: ώριμα λευκόσαρκα και πυρηνόκαρπα, με κίτρινα άνθη και τροπικό υπόστρωμα, ενώ ήπια βοτανική σύμφυση παρατηρείται προς το τέλος.
Ευτυχώς άλλη τροπή στον ουρανίσκο.
Η κυριαρχική υψηλή οξύτητα προβάλλει την όξινη αίσθηση από ροζ γκρέηπφρουτ, να υποτάσσει την περιρρέουσα spicy, μπαχαράτη ροδακινένια έκφραση, και να αφήνει πολύ πίσω στο κάδρο, σχεδόν σαν αντανάκλαση, την τροπική υπόνοια που μεταφράζεται σαν pineberry.
Γεμάτο, λιπαρό σώμα, νόστιμο, συνεκτικό φρούτο με πολύ απαλούς βοτανικούς τόνους, ενώ μετά τον μέσο ουρανίσκο, σημαντική ασβεστολιθική ορυκτή έξαρση, του δίνει κομψή ελαφράδα που συντάσσεται με τον χαμηλόβαθμο αλκοολικό τίτλο.
Καλή, πάνω από μετρίου μήκους επίγευση, ορυκτή, με βοτανική επίφαση και ελαφρύ φαινολικό κράτημα.
Τηγανητά μύδια, μυδοπίλαφο, γεμιστό θράψαλο με ανθότυρο και βότανα, φέτα μαγιάτικο, τηγανητά χοιρινά κοψίδια με θρούμπι, κοτόπουλο piccata, ραβιόλι με σπανάκι, gnocchi με αντζούγιες και σάλτσα βοτάνων.
