Εσχατολογική μοίρα.
Η τελευταία χεριά, το τελευταίο σκόρπισμα τάλαντου.
Μικρές νιφάδες αστρικές, ξύσματα από ηφαιστιακά γκρέμια στο βιός του.
Κομψά λεπτά Κυκλαδίτικα ενώτια, με χαντράκια από βασάλτη στην Κόρη που δύθηκε αυτοθέλητα, αυτέγκλητη, μη εγκαλούμενη από κανέναν θνητό, στην σβησμένη κάμινο της καλντέρας γιά να περάσει στην αθάνατη πλευρά.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Πύργος Καλλίστης, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Όχι διαυγές, βαθύ χρυσαφί.
Απόκοσμη φρεσκάδα που η αρχική της έξαρση, προτού προλάβει να θριαμβολογήσει με δροσιά πράσινου μήλου και φρέσκων βοτάνων, καταπνίγεται από τα ώριμα στίφη των υπεργινωμένων και φουρνισμένων εσπεριδοειδών καθώς και κίτρινων φρούτων, με μαρμελάδα κυδώνι να κλειδώνει, παγιώνοντας την αντίληψη. Δρύϊνη άποψη, ντελικάτη, με αρκετό χωνεμένο ξύλο που δεν αφήνει την βανίλια έκθετη, όπως όμως και με τον ίδιο τρόπο δεν λύνει την φιμωμένη πετρόλ νύξη να εμπεδωθεί άκρως ορυκτά. Εξαιρετικά εντυπωσιακή, η καθ’όλη την διάρκεια ανθική υπόμνηση από κρίνο και βολβό ίριδας, που αντιτίθεται στην αψάδα των πικάντικων μπαχαριών που συνενώνεται με φλογερό στο τέλος, αλκοόλ. Συνολικά μιά σπουδαία εμπειρία, με μιά ανύποπτη, λεπτή οξειδωτική γραμμή να την διατρέχει.
Ένας απόλυτος συντονισμός στον ουρανίσκο, με εξαιρετικής ακρίβειας και ευχέρειας συμμάζεμα όλων των χαρακτηριστικών που θα μπορούσαν να εξοκείλουν ή να εκτραχυνθνούν, διενεργείται στον γεμάτο, φαινολικό όγκο. Στην ίδια λογική του έμμετρου βαρελάτου λόγου, η παλαιωμένη βανίλια και η χωνεμένη δρυς αφήνει μιά άτονη αλμυρή ικμάδα να περάσει φευγαλέα, όπως και ένα σοβαρά μετριασμένο ορυκτό παλμό, μάλλον χαμηλών χτύπων. Αρκετά νόστιμο και ηπίως εκφραστικό εν γένει, με υποκρυπτόμενο οξειδωτικό τόνο και πικάντικο και μπαχαρένιο προσδιορισμό, όμως, από κει και πέρα αρχίζουν μιά σειρά από αμφιταλαντεύσεις. Δεν υπάρχει κλωτσιά, ένταση, έκρηξη, ακόμα και το βάθος δεν στέκεται ικανό να σκάψει έγκατα, καθιστώντας το ένα ωραίο, πλην όχι εκκωφαντικό σε όλα του, κρασί, με την ίδια την οξύτητα να είναι βέβαια ενεργή στον καταλαγιασμό των σακχάρων που πιθανόν να είναι κοντά στα 5 γραμμάρια, και ζωηρή, αλλά σε κάθε περίπτωση προσλαμβάνεται ως μέτρια, ή ίσως λίγο παραπάνω.
Μακρά, αρκετά φαινολική επίγευση, ακολουθώντας την ντιρεκτίβα των ηπίων τόνων, αφήνοντας μικρά ορυκτα ψήγματα με αρμύρα, καθώς και μπαχαράτα και βοτανικά ίχνη, να δώσουν αναλαμπές μιάς όποιας φρεσκάδας, στο θερμό, αλλά όχι αιχμηρά αλκοολικό περιβάλλον.
Δεν θέλω να μπω στην διαδικασία σχολιασμού γιά την εκτός λογικής και δεοντολογίας, αδιανόητη έκρηξη τιμών που ακολούθησαν το άδικο φευγιό του Χατζηδάκη, ακόμα και αν κάποιος θέλει περισσότερο να γίνει μέρος, ή να αγγίξει τον όποιο και αν υπάρχει τέτοιος, μύθο του, μέσω ενός από τα τελευταία κρασιά του.
Η ζαριά με τις φιάλες που δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις, έκατσε καλή εν προκειμένω, με την σοδειά του 2016 να επαληθεύει το εντελώς διαφορετικό πρωτόκολλο οινοποίησης κάθε εσοδεία, αρχής γενομένης εκείνης του 2011 που είδε γιά πρώτη φορά το φως.
Ρέπει αναφαδόν προς τετράποδα θέματα, με χοιρινό με πορτοκάλι και μουστάρδα, κατσίκι με κυδώνια, pulled pork, αλλά και καπνιστά μοσχαρίσια short ribs, χοιρινό σιδηρόδρομο με πουρέ μήλου και μπαχάρια, όπως και κίτρινα παλαιωμένα σκληρά τυριά, να προτείνονται ανεπιφύλακτα.
