Δωρεά.
Η δωρεά του στο γένος των ανθρώπων.
Το μικρό, λαμπρό του αριστούργημα.
Ο τρόπος που πήρε τις στάχτες, τις σπίθες του ηφαιστείου, το θειάφι, τις σαϊτιές του ανέμου, το κάμα του ήλιου.
Ο τρόπος να τα κάνει κρασί. Το στάγμα της φιλοσοφίας του σε ένα μπουκάλι. Το βιός του που πίνουμε.
Ο κόπος του μέσα μας.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Πύργος Καλλίστης, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Μέτριο χρυσαφί και κάτι λίγο παραπάνω.
Η επιτομή της Σαντορίνης από τα χέρια του.
Καπνισμένα ορυκτά και θειώδη αρώματα, tufa και ηφαιστιακή αγριωπή καπνίλα, αναβλύζουν μέσα από το ώριμο κίτρινο και φουρνισμένο φρούτο. Τηγανητά λευκά μπαχάρια, spicy βότανα, αλκοόλ, κίτρινα γερασμένα άνθη.
Φονιάς στο στόμα.
Ανεξέλεγκτη φαινομενικά, υψηλή κι’όμως όχι παράταιρη οξύτητα, σκάβει τα σωθικά του ώριμου κίτρινου φρούτου, που εξαιτίας της παίρνει περισσότερο εσπεριδοειδή αναλαμπή στο γεμάτο σώμα.
Πολύ αλκοόλ, πολλή ένταση, που την επιτείνει το ορυκτό, θειούχο δοξάρι που παίζει στα όρια τις χορδές.
Πικάντικα βότανα, κάπνα, λευκή πέτρα, χώνονται μέσα στο ζυμώδες, συμπαγές φρούτο, γιά να του δώσουν κι’άλλες τροπές.
Μακρά, αδήριτα ορυκτή, ελαφρώς φαινολική, αλλά σίγουρα αλκοολική επίγευση, με πικάντικο χαρακτήρα.
Αρνάκι, κατσικάκι, χοιρινό, κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες και κολοκυθάκια.
Από θάλασσα μεριά, θα πήγαινα σε φέτες μαγιάτικου και λίτσας, μεγάλα γοφάρια και μαύρα του βυθού.
