Άογλα τα σιρίτια στο πέτο.
Γάνος λαμπρός στον ώμο του λοχία.
Τσαούσι. Τέτοιο δείχνει. Τέτοιο είναι.
Άτρακτος θανατερή στην θαλάμη. Βόλι πύρινο στον μύλο.
Τέτοιον θάνατο γλυκό να σπείρει. Στάφυλος παράξενη, καρπέ ξωμάχε, στου κόσμου μπες τα σώματα.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Κεχριώνας, Κεφαλονιά, Επτάνησα
Τσαούσι
Ανοιχτό χρυσαφί, ελαφρώς θολό.
Φοβερή ιδιοσυγκρασία στην μύτη, που γεμίζει οξειδοαναγωγικό κρεσέντο.
Βρασμένο λάχανο, βολβοί ρέβας, γογγυλιού, παραδίδονται στην ακεραιότητα του πυρηνόκαρπου και εσπεριδοειδούς κέντρου, με σαφή ανθικό προσανατολισμό λευκών και μωβ ανθέων και με σοβαρή διείσδυση του άψογου λευκού μπαχαρένιου στοιχείου. Ο σπασμένος κολιαντρόσπορος αποκτά θεσπέσια βοτανική απόχρωση από φύλλα λεμονιάς και λουίζας.
Φλεγόμενη, σαρωτική γραμμή στον ουρανίσκο.
Καθυποτάσσει το redox περιβάλλον εξαγνίζοντάς το, με όργανο την γνήσια, αδιάκριτα υψηλή οξύτητα.
Πιό λεμονάτο και κιτρώδες, ανθικό και μπαχαρένιο, στέλνει σε δεύτερη ανάγνωση το πυρηνόκαρπο στοιχείο, ενώ η βοτανική περιφορά είναι πιό φειδωλή στο γεμάτο σώμα, αντικαθιστώμενη από το ασίγαστο, κρυστάλλινο ορυκτό που του δίνει ύψος και βάθος.
Επίγευση μακρά, απίθανα ορυκτή, με διακριτό φαινολικό πλαίσιο, να προβιβάζει το βοτανικό θέμα του λεμονόχορτου, με μπαχαρένια έκταση.
Δύο και να καίνε: αρνίσια λεμονάτα παϊδάκια στα κάρβουνα. Τώρα που χειμωνιάζει, χριστόψαρο στην σχάρα, περιχυμένο με βελουτέ σάλτσα λαχανικών bouillabaisse των χυμών του.
