Πυρίφρων.
Στις αναμμένες φωτιές του μάγματος.
Ο Μεγάλος Καπνός της Αίτνας ξερνάει ηφαιστειακό αίμα.
Ο βραχώδης Βεεμώθ από λάβα, τα επιστρέφει όλα πίσω, κλεισμένα σε μία φιάλη κρασί.
Etna Rosso DOC, Castiglione di Sicilia, Σικελία, Ιταλία
Nerello Mascalese 90%, Nerello Cappuccio 10%
Ανοιχτό προς μέτριο, διαπερατό ρουμπινί με ήπιες γκρενά ανταύγειες
Άπιαστη, αέρινη μύτη μέγιστης κλάσης. Φράουλες, ώριμες σε βαθμό ζαρώματος και confit, κεράσια και φρουΐ ζελέ κερασιού, γινωμένα σμέουρα, ζαχαρωμένα επίσης αλλά και raspberry tarte tatin, λίγα αφυδατωμένα goji berries, φτιάχνουν ένα αγιογραφικό πορτρέτο για το μεγάλο DOC τού Νότου. Ροδοπέταλα, λικέρ ιβίσκου και cherry liqueur, εμβαθύνουν στο κόκκινο πυρώνοντάς το. Η αυθόρμητη ζύμωση δίνει μιά επιθυμητά ακάθαρτη νότα ζωϊκής φύσεως και δέρμα, σε πολύ χαμηλό κατώφλι, ίσως και μιά ισχνή νύξη από ψημμένους βολβούς. Κάποια αποξηραμένα βότανα εμφαίνονται δειλά, τεϊόφυλλα αλλά και τρίμμα από άγρια ξερά μανιτάρια επιτείνουν βαθιά την πολυπλοκότητα. Μυθικό βαρέλι Σλαβονίας 2.600 λίτρων, με γλυκά μπαχάρια και ό,τι πιό ποιοτικό υπάρχει από καφέ και esperesso, μόκα και ωριμασμένες σοκολάτες.
Ο Ιστός είναι μαγικός στο στόμα, και αιχμαλωτίζει με τα αόρατα νημάτιά του ό,τι κινείται στην σφαίρα τής αιθερικότητας και τής φαντασίας. Κομψή, λεπτοφυής, ντελικάτη νοστιμιά από το ανθικό φρούτο ξεχύνεται στον ουρανίσκο, το κρασί είναι μία ωδή στον εστετισμό της λεπτότητας και τής εύθραυστης ομορφιάς. Μετά βίας μέτριος όγκος, πανάλαφρος, σηκωμένος από τον ηλεκτρισμό τής φρεσκάδας και τής ενέργειας που τα παρακινεί η υψηλή οξύτητα, με τα στοιχεία τής ηφαιστιακής τέφρας να δημιουργούν μιά ορυκτή καπνική προβολή σύμφυτη τού τόπου. Υπάρχει μιά κρυφή πυκνότητα μέσα στην αέρινή του διάσταση, όπου τα παλιά alberello που φτάνουν μέχρι και τα εκατό χρόνια γαντζωμένα στα μεγάλα υψόμετρα τού βουνού, κινούν τις διαδικασίες της άδηλης συνοχής. Οι κακότροπες, πολλές φορές ξυλώδεις και στυπτικές τανίνες των Nerellos, εδώ διάγουν έναν ενάρετο βίο αφού δεν αποσπούν καθόλου από την λεία συμπεριφορά τού οίνου, το βαρέλι αλλά και το ποσοστό του τσιμέντου, για σεμινάριο.
Μακρά, τέφρινα ορυκτή επίγευση με στοιχεία ηφαιστιακού αμμόλιθου και λάβας. Εξαιρετικά πολύπλοκη, παραβάλλοντας ξερές βοτανικές πτυχές, γήϊνες και μανιταρένιες οψιόν μέσα στην ανθική γλαφυρότητα τού φρούτου. Γλυκά μπαχάρια, μόκα, κακαόσκονη, πλειάδα άκοπων καβουρδισμένων καφέδων αλλά και ποιοτικών τύπων σοκολάτας, υμνούν το απίθανο βαρέλι.
Από τις πιό elegant Etna που έχω δοκιμάσει -και έχω δοκιμάσει πολλές, από τα μέσα των 00’s κιόλας-. Παρόλη την βαρύγδουπη θεώρηση τού DOC ως ”Βουργουνδία της Μεσογείου”, κάποιες φορές τα κρασιά του παρουσιάζονται αρκετά ρουστίκ και σκληρά, με το τελευταίο να αφορά την ελλιπή διαχείρηση των δύσκολων τανινών των σταφυλιών που το απαρτίζουν.
Ελβετικός σουγιάς στο τραπέζι, γεννήθηκε για να τρως μαζί του, σχεδόν ό,τι υπάρχει. Σε μια βερσιόν cassoulet -που μιά χαρά θα τα κατάφερνε κι εκεί-, φασόλια φούρνου με τρίχρωμες πιπεριές, σκόνη Ajika και καπνιστό Tabasco με κομμάτια καπνιστής χοιρινής μπριζόλας. Λατρεύει αλλαντικά, με έφεση στα σκορδάτα και καπνιστά, το ίδιο και λουκάνικα. Ψητά της ώρας, bbq και κιμαδένια νταλαβέρια. Αγάπη μόνο για τα ζυμαρικά σαν βέρος Σιτσιλιάνος, μία Spaghetti Puttanesca θα ήταν μυθικός συνδυασμός. Τόνοι, σολομοί, αστακομακαρονάδες και γαριδομακαρονάδες, ψητά οστρακόδερμα στην σχάρα και μαύρα ψάρια με σάλτσα ντομάτας, και κυβάκια από μελιτζάνες και κολοκυθάκια, σκορπίνα γιουβέτσι, και πάει λέγοντας και δεν έχει τέλος.
