Κέραμος, η αγκαλιά της Γης.
Τα παλιά πιθάρια της Λήμνου.
Στις παγωνιές και στους χειμώνες, στην ξέρα των καλοκαιριών.
Ο τρόπος αποθήκευσης τού μεγάλου σιτοβολώνα και ενίοτε της αρχαίας οινικής παρακαταθήκης, που λάμβανε χώρα στο νησί, σε μία νεωτερική επανατοποθέτηση του απείραχτου.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Άγιος Δημήριος Λήμνου, Βόρειο Αιγαίο
Μοσχάτο Αλεξανρείας
Όχι απολύτως διαυγές, βαθύ χρυσαφί με βαθιά εισχώρηση τού ωχρού, στα όρια τού πορτοκαλί.
Μαγική Μοσχάτειος ελεγεία στην μύτη, δίνει απόλαυση μέχρι τα πέρατα. Το μέλι λες και ξεχύνεται από το ποτήρι με πολλάπλά ξανθά και πυρρόχρωμα είδη, με αυτό τής πορτοκαλιάς να εξάρεται πάραυτα, έχοντας φόντο εκείνο το ανοιχτό τής φλαμουριάς. Σιρόπι βερύκοκκο άρχει τού αφυδατωμένου πυρηνόκαρπου παράγοντα, ενώ μαρμελάδες καρότου και ροδάκινου συνδράμουν αμέριστα. Η υπέρτατη αρωματικότητα συγκλονίζει χωρίς να είναι κραυγαλέα, αφού τα άνθη γιασεμιάς και αγιοκλήματος, μαζί με μία ντελικάτη βοτανική αντήχηση, σαν να βουτάνε μέσα στο μελένιο περιβάλλον. Η υπόηχη οξειδωτική γραμμή σκεπάζεται από την καταπληκτική οσφρητική ολότητα, με πάμπολλα εξωτικά γλυκά και spicy μπαχάρια, και με γήϊνες νύξεις από κεραμιδότριμμα, τύρφη και ξερά μανιτάρια να επιστεγάζουν μιά φανταστική πολυπλοκότητα.
Απαλό, με ήπια ένταση στο στόμα και χωρίς να θέλει να τραβήξει την προσοχή με ακραία συναισθήματα, προσφέρει γαλήνια πρόσληψη, γεμάτη νοσταλγική σύνδεση με το παρελθόν. Δεν θέλει να υποβάλλει σε ταρακουνητικές εμπειρίες τον δοκιμαστή, αφήνοντας ένα κλασματικό στιγμιότυπο από το σαρωτικό, άκρατα ευφορικό πέρασμα τής μύτης, σαν μιά όμορφη ανάμνηση που ακολούθησε λίγο πιό διακριτικά εδώ. Μελένιο βαθιά βέβαια, σε έναν ελαφρά λιπαρό, ψευδώς γεμάτο όγκο, δεν φείδεται νοστιμιάς και ουσιώδους απόλαυσης, με την γλύκα από το ξύπνημα των πολυσακχαριτών μέσα στο εντεταμένο χρονικό περιθώριο που έφτασε το ένα έτος παραμονής στον αμφορέα, κάτι παραπάνω από εμφανή. Υπάρχει όμως ανόρθωση, ελαφράδα και καλή ισορροπία, κυρίως από τον αναζωογονητικό ορυκτό παράγοντα που κάνει θραύση, και δευτερευόντως από την οξύτητα, που από μέτριο ύψος δεν αισθάνεται καθόλου άβολα να ανατείνει το κρασί. Και πάλι, η σχεδόν αφανής οξειδωτική ροή του καταπίνεται από το πολύπλοκο περιβάλλον.
Εξαιρετική, σχεδόν μακρά επίγευση με έντονη ορυκτή ανάταση που σηκώνει ψηλά την γλύκα και την κάνει απόλαυση. Με αχνό φαινολικό επίχρισμα, όπως και σε όλον τον μέσο ουρανίσκο, αφήνεται στην μελένια νοστιμιά των εξωτικών δρόμων μπαχαριών και βοτάνων με ελαφρά bitter και γήϊνη υπόκρουση.
Αν είναι ακριβό; Ναι, είναι. Κοστοβόρο πολύ όμως είναι και το όλο εγχείρημα με τούς θαμμένους αμφορείς στο χώμα, έκθετους στα στοιχεία τής φύσης. Αξίζει την εμπειρία. Δώστε του 2-3 μέρες ανάσα, το έχει ανάγκη.
Ψοφάει γιά παράτολμα παιχνίδια κοντράστ ή ασορτί. Δείτε πόσο απίστευτα πάει με ένα περίφημο καπνιστό βουτυρόψαρο, έναν αποξηραμένο καπνιστό καπελάνο. Χοιρινό με γλυκοπατάτα, ριζότο κολοκύθας, κρεμμυδόσουπα βελουτέ, για να πάτε με τα νερά του.
