Guess Who.
S on board.
Syrah για τον πλούτο.
Super για την ποικιλότητα μιάς μονοσήμαντα χαρακτηρισμένης περιοχής, που εικάζεται πως χρήζει βοηθείας, εν είδει φωτογραφικής Τοσκανέζικης μπροσούρας.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Κούτσι Κορινθίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο 70%, Syrah 30%
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί, με ελαφριά ιώδη ανταύγεια.
Χυμώδη κύματα βανίλιας στην μύτη, προδικάζουν την -άκρως επιθυμητή από μέρους του παραγωγού- ισχυρή επίδραση της βελανιδιάς. Ιώδιο, μελάνη, υψηλά ποσοστά καρβονικότητας, πολλά γλυκά μπαχάρια, σοκολάτα, και bitter και γάλακτος, πολύ, πολύ πιπέρι. Το φρούτο όμως, νικητήριο, εξέρχεται με βιολετένιες εκφάνσεις να σφραγίσει την οργανοληψία με μαύρα κεράσια και μαρμελάδα τους, παστά βύσσινα, ζαχαρωμένα σμέουρα, μελανούς καρπούς μουριάς και σκούρα βατόμουρα, κοσέρβα παντζαριού με τα φύλλα του, διηγείται και φυτικές ιστορίες. Κομμάτια γης με μαυρόχωμα, επισπεύδουν την λιθανθρακική αντίληψη του ορυκτού.
Η χαρά του Νέου Κόσμου εισάγεται αβίαστα. Η ζουμερή μπάλα φρούτου που θυμίζει τον μικοοξυγονωτικό οίστρο του άλλοτε προφήτη Rolland, φλερτάρει επικίνδυνα με την γεωμετρική τελειότητα μιάς σφαίρας. Στον χυμώδη, πολύ γεμάτο όγκο, το φινίρισμα λες και επιτεύχθηκε με σμυριδόπανο, αφού όλα είναι στρογγυλά, λειασμένα, χωρίς να προεξέχει τίποτα απολύτως. Ακόμα και το αλκοόλ τού 14,5% είναι σαν να μην υπάρχει, και μόνο μιά αμυδρή επίφαση θέρμης θυμίζει κάτι από Μεσόγειο, και κείνη αν. Υπάρχει μιά πολύ ωραία cool διάθεση που αναπτερώνει με φρεσκάδα το ολοφάνερα εδώ, κόκκινο φρούτο, χωρίς η οξύτητα να χρειαστεί να γίνει επιτακτικά αισθητή, συνεισφέροντας από ασφαλή απόσταση. Δεν του αρέσει να είναι επιθετικό, αιχμηρό και βίαιο, περιλαμβάνοτας σ’αυτό και την μετριοπαθή ένταση, αλλά η δουλειά γίνεται αλλιώς. Η απλωμένη, περιρρέουσα φυτικότητα γίνεται αρεστή με ένα σόφρον bitter πρόσημο, οι τανίνες, δεν μπορεί παρά να ακολουθούσαν τον άρτιο κανόνα της αρχιτεκτονικής του, με πλεύση ηρεμίας σε ένα νηφάλιο πέρασμα μετρίου ύψους. Και ναι, το βαρέλι εδώ πιό εξημερωμένο και αναφανδόν Γαλλικό.
Μακρά, στυλάτη επίγευση χωρίς καμία αλκοολική έξαρση. Ο πικρός καφές, η κουβερτούρα και τα ωραία bitter φυτικά ίχνη, γίνονται ένα με την πισσώδη διάσταση και την σταχτένια, καρβονική αντίληψη, τραβώντας μακριά.
Ζητάει πληθωρικότητα. Χωριάτικα, ριγανάτα και πρασάτα λουκάκινα. Βοδινό γάστρας και φούρνου με σάλτσα gravy, ρόστο. Πληθωρικά, πολύ λιπαρά κίτρινα τυριά. Χουνκιάρ μπεγεντί με αρνάκι, μοσχαράκι στην κατσρόλα με μελιτζάνες, ιμάμ μπαϊλντί, παπουτσάκια, μουσακάς, λαζάνια.
