Σκαρλάτη αυγή στο Μέγα Όρος.
Κόκκινη η όψη των λόφων, η ερυθρή χρώση του οίνου πάνω τους.
Η Ανοπαία Ατραπός αυτή της Ραψάνης, ερκάνες που κατέλυσε, ψηλά πάνω από τους έρμακες τα μάνταλα που έσπασε, γιά να πάρει τις Θεότητες του βουνού να είναι μαζί της, το κρασί της μνημόνευμα πιά γιά τους λαούς.
ΠΟΠ Ραψάνη, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Ξινόμαυρο, Κρασάτο, Σταυρωτό
Μέτριο ρουμπινί.
Αισθαντική, φιλήδονη ανθική μύτη, αιθέριας μπαχαρένιας Ανατολίτικης ατμόσφαιρας.
Στα εσώτερα ώριμες φράουλες, σμέουρα και κεράσια, επιφυλάσσουν αγκάλη γιά αποξηραμένα goji berries και cranberries, ενώ υπάρχει ώριμη φυτική στίξη αλλά και διεισδυτικοί συνειρμοί από δυόσμο, βασιλικό και ντοματόφυλλα. Ζωικά, δεν φαίνεται να απασχολείται από αυτό το χαρακτηριστικό, εξόν μιάς αμυδρής δερματικής, ανεπιβεβαίωτης υποψίας.
Γερή η αρματωσιά του στο στόμα από θαλερή οξύτητα και ορυκτό λαμπύρισμα, τρέχει απλωμένο στον μέτριο προς γεμάτο όγκο, πάνοπλο με ισχυρές, μασώμενες τανίνες που διεκδικούν χρόνο.
Ανθικό κόκκινο τρυφερό φρούτο, περιβάλλεται από ώριμους φυτικούς τόνους και έντονες και εκφραστικές βοτανικές ροές που περνούν μέσα από κύμινο, με το δερματικό στοιχείο να είναι μάλλον αντανακλαστικό, και με το αλκοόλ να συμμετάσχει διακριτικά.
Εντυπωσιακά μακρά, στυπτική, ιδιαίτερα ορυκτή επίγευση, με άπλετα μπαχάρια και στυλάτο βοτανικό περπάτημα, τελειώνει γλυκά με ωραίο cherry liqueur και με το αλκοόλ να ακούγεται καλά.
Μετά από τρεις μέρες ανοιχτό, φυσικά καλύτερο.
Ανέτοιμο ακόμα.
Παϊδάκια από ζυγούρι, προβατίσια σπάλα στον φούρνο με δενρδολίβανο, κοκκινιστός χωριάτικος κόκκορας με γιουφκάδες, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, γαρδούμπα και φρυγαδέλι, μαντί, σουτζουκάκια τριών κρεάτων.
