Ο αρχηγός της αγέλης.
Ο αληθής σημαιοφόρος της ομάδας των ατάκτων.
Ανήκον στην φατρία εκείνη, στο μικρό εκείνο σμάρι των ποικιλιακών ουραγών της εγχώριας φυτευτικής κλίμακας, οι αριθμοί το προδίδουν:
Η ποσοτική μικρότητα του Μαυροτράγανου ανά την επικράτεια, είναι αντιστρόφως ανάλογη της σημασίας του και του εννοιολογικού οντοτικού πλαισίου του σαν εξέχοντος σταφυλιού.
Η σπανιότητά του, γενικώς και ειδικώς, δεν θα σήμαινε τίποτα από μόνη της, αν δεν υπήρχαν κατά καιρούς δείγματά του που εγείρουν φαντασιακές προβολές μεγαλειότητας.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Μαυροτράγανο
Ανοιχτό προς μέτριο ρουμπινί, διαπερατό, με γκρενά ιριδισμούς.
Ηδονιστική μύτη άριστου χειρισμού του τρισκατάρατου Αμερικάνικου βαρελιού, ως πλεονέκτημα.
Μακρόπνοα μπαχαρώδης σε έναν ατελείωτο Ανατολίτικο ορίζοντα, τα μπουμπούκια ρόδων εκφέρονται ως ρας-ελ-χανούτ, ενώ το κόκκινο φρούτο δίνει ακριβείς αναφορές κερασιών, βατόμουρων και σμέουρων, με την γλυκόριζα και το ινδοκάρυδο να μένουν ευτυχώς φιμωμένα. Κρυφοβοτανική νότα, ενόσω γη και σκούρο ορυκτό περιβάλλον δίνουν εισαγωγικές εμφάνισης, με χαμηλής συχνότητας δέρμα. Προς το τέλος το σαγκουΐνι δίνει μιά εξαίσια εσπεριδοειδή στίξη μαζί με σιρόπι πορτοκαλιού.
Δαίμονας ευχαρίστησης στο στόμα, όπου η πολυπλοκότητα δίνει ρήγματα στο θυμικό, διατηρώντας το σε συνεχή εγρήγορση. Πολύ καλή, ηλεκτριστική οξύτητα μέσα στον όχι ακριβώς γεμάτο, μάλλον μέτριο συνεκτικό όγκο, ενώ η ισχυρότητα των τανινών καταστάται άψογα προσβάσιμη μέσω του λεπτομερούς και επισταμένου πλανιαρίσματός τους, δείχνοντας πολυμεριστική αρτιότητα. Οι πολυεπίπεδες στρωσιές των γεύσεων γίνονται ακόμα πιό ευκρινείς στον ουρανίσκο, όπου το εκφραστικό κόκκινο ανθικό φρούτο συναντά ροδόχροα εσπεριδοειδή, πάντα μέσα σε ευρεία μπαχαρένια, και πιπεράτη επιρροή, με πάντα απόηχο Αμερικάνικης βελανιδιάς, και ενώ σκούρα άνθη και λικερένιες και σιροπένιες εκφορές, βρίσκουν ώριμες βοτανικές νότες γιά να τεθούν όλα άμεσα υπό την αιγίδα του επιδραστικού ορυκτού στοιχείου, αλλά και του δυναμικού αλκοόλ που ακούγεται καλά.
Μακρά επίγευση, πάρα πολύ πιπεράτη και ασφαλώς μπαχαρένια, συνεχίζει απτόητα ορυκτώς και με το αλκοόλ να μην κάθεται στ’αυγά του, με βαλσάμικες και λικερένιες νότες να έλκουν μιά τελευταία αναλαμπή του Αμερικάνικου ξύλου, και ενώ το σπασμένο μαύρο και ροζ πιπέρι αρτύζουν διαρκώς.
Δυστυχώς η μικρή παραγωγή δεν ευνοεί την χρήση μεγαλύτερων βαρελιών, όπου σε συνδυασμό με την αποπομπή του Αμερικάνικου βαρελιού, θα μπορούσαν στο μέλλον, μαζί με την μεγαλύτερη ποσόστωση παλιού ξύλου, να το φτάσουν σε επίπεδα κομψοτεχνήματος.
Βοδινό καπάκι από κιλότο ή καπάκι από σιδηρόδρομο, σε κοπή αρκετά πιό παχιά από tagliata, με βούτυρο και βαλσάμικο ροδιού στον φούρνο, φτερωτό κυνήγι με κοκκινιστές μπαχαρένιες σάλτσες, ζυμαρικά ziti με σπασμένο μαυροπίπερο και ροζ πιπέρι με ραγού αγριόχοιρου.
