Η μπαλάντα του ημίαιμου.
Μα σπασμένες νότες, δεν τραγουδάει.
Κι αν απόγεμο το ένα με τ’άλλο, η μπάντα βγαίνει σπαθάτη.
Το γνήσιο της σμίξης Merlot και Μούχταρου, άλλη μία ιστορία επιδοκιμασίας και σωστού κουρδίσματος ημεδαπού και διεθνούς στοιχείου.
ΠΓΕ Στερεά Ελλάδα, Άσκρη Βοιωτίας, Στερεά Ελλάδα
Μerlot 50%, Mούχταρο 50%
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Αισθησιακή, γλυκιά μύτη ζαχαρωμένων κόκκινων φρούτων του δάσους, μαζί με μαρμελάδα κεράσι και συμπύκνωμα βύσσινου. Κόκκινα άνθη, ευρύτατο το γλυκό μπαχαρένιο περιβάλλον με σοκολάτες φρούτων και υπόκωφες φυτικές νότες, καθώς και ένας άτονος δερματικός συνειρμός.
Γλυκά, μελιστάλαχτα κυλάει στο σαρκώδες στόμα, με αξιοσημείωτη νοστιμιά. Μέτριος, ίσως και λίγο παραπάνω όγκος, η οξύτητα με τον σωστό, εξισορροπόντα τονισμό σκιαγραφεί με σαφήνεια το ηδύ κόκκινο φρούτο όπως προλέχθη οσφρητικώς, με πιό δυσνόητα εδώ ανθικά σημεία. Παχιές, γλυκές και κελαρυστές τανίνες μετρίου ύψους, συμψηφούνται με το γλυκύτατο μπαχαράτο περιβάλλον που εκδηλώνει αβίαστα σοκολάτες φρούτων, όπως εκείνες από raspberry και σύκο, με το τελευταίο να δίνει λαβή γιά ανάγνωση ζωϊκότητας, ενώ η υπογραμμισμένη φυτική διάσταση ανοίγει το βάθος της με γλύκα κι αυτή.
Πολύ καλή, θερμή και ιδιαίτερα ευχάριστη επίγευση, που περατώνεται αρχικώς ορυκτά, γιά να μεταπίψει πάραυτα στο γλυκό, ζαχαρωμένο φρούτο με τις σοκολατένιες εκφάνσεις του και την στυλιζαρισμένη ποικιλιακά, φυτική γλύκα.
Η τρέχουσα εσοδεία στα ράφια.
Αρκετά γλυκό γιά να τα βάλει με μελιτζάνες με μοσχαρίσιο κιλότο στην κατσαρόλα, θα είναι πολύ καλό με λαζάνια, μουσακά και tagliatelle με αρνίσιο ραγού και πηχτή κοκκινιστή κρασάτη σάλτσα, όπως και κίτρινα σκληρά τυριά.
