Γιά να σπάσει η μονοκρατορία του.
Γιά να διαρρηχθεί η αρραγής, στερεότυπη ιδεοληψία που το συνοδεύει.
Γιά να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, πως το Ασσύρτικο δεν είναι το μοναδικό σταφύλι που κελαηδάει κάτω από τον Ήλιο της Σαντορίνης:
Μια Μαντηλαριά για να λάμψει.
Ένα μαρκάρισμα από το Κυκλαδίτικο λιοπύρι, για να σημαδέψει με αρχέγονα ψηφία την ποιότητα ενός ροζέ που μπορεί να σταθεί επάξια ανάμεσα στα καλύτερα, ανεξαρτήτως τύπου, ξέχωρα από ποικιλίες.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Πύργος Καλλίστης, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Μαντηλαριά
Μέτριο προς βαθύ ροζ, με μαβιές ανταύγειες.
Αισθησιακή ανθική μύτη πετάλων ρόδου, με κερασένιο και βυσινένιο φρούτο όχι βαθιάς ωριμότητας.
Πολύ ελαφρά, επιθυμητά αναγωγικά βολβώδη στοιχεία, γλυκά μπαχάρια, χαμηλής αντίληψης φυτικό υπόστρωμα.
Πολύ καλή η ισσοροπία στο στόμα, με την μπαχαρένια στίξη και την λεβάντινη ανθικότητα να απλώνεται στο λευκό, και άγουρο κόκκινο κεράσι, και ενώ η δραστική οξύτητα ανασύρει ήπιους εσπεριδοειδείς διαύλους, στο μέτριο προς γεμάτο σώμα. Ορυκτά και γαιώδη στοιχεία με ελαφρείς πιπεράτους και απειροελάχιστα βοτανικούς τόνους, ενώ η μέτριας έντασης τανικότητα διαβιβάζεται ευκρινώς γλιστρώντας, χωρίς να ενοχλεί διόλου.
Αρκετά πάνω από μέτρια, ορυκτή, μπαχαρένια και ανθική επίγευση με ελαφρύ τανικό σύρσιμο, κάνει αναφορά για λευκόσαρκο στίγμα με άτονη εσπεριδοειδή νύξη.
Στήθος πάπιας με κερασάκι Γουμένισσας, κοιλιά τόνου, φιλέτο λίτσας ή μαυρόλιτσας, ψητή σουπιά, γεμιστή φραγκόκοτα με Μαροκάνικο μείγμα αποξηραμένων μπουμπουκιών τριαντάφυλλου.
