Μιά Barbera στα Νέα Σίλατα.
Από το Πιεμόντε, στην Χαλκιδική.
Κι’από κει στον οραματισμό του καλλιεργητή της, ένα σταφύλι που συνελήφθη στον λογισμό του σαν απωθημένο ή λαχτάρα, και πραγματώθηκε σαν οίνος πολύ μακριά από την εστία του, πάντα μεταφέροντας αυτούσια τα στοιχεία που συνοδεύουν την ιντριγκαδόρικη, όλο τερτίπια φύση της:
Και το τυρί, και την φάκα.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Ποικιλιακός, Νέα Σίλατα Χαλκιδικής, Μακεδονία
Barbera
Προς βαθύ ρουμπινί με βιολετιές και βυσινί ανταύγειες.
Αρκετά ιδιόρρυθμη μύτη με ανθικό και κερασένιο πλούτο που δέχεται αιχμές από φυτικά και γλυκά μπαχαρώδη και πιπεράτα στοιχεία, με αναγωγικό θεματάκι που εξαφανίζεται σύντομα, αλλά και καραμελένιες νύξεις και αλκοόλ.
Ζωτικό στο στόμα, με φρεσκάδα που προέρχεται από την καθαρά Μπαρμπέρεια υψηλή οξύτητα, που τονίζει το πικάντικο και μπαχαράτο, ανθικό κερασένιο και βυσινένιο φρούτο στον γεματούτσικο αφράτο όγκο, με το φυτικό στοιχείο όμως αρκετά επιδραστικό.
Καλές στην σύστασή τους τανίνες και αρκετά ζουμερές, με κλιμάκωση που δεν ενοχλεί, όμως το αλκοόλ ακούγεται τρισδιάστατα, μαζί φυσικά με την όξινη διεμβολή και τα φυτικά στοιχεία.
Μέτρια, αλκοολική και όξινη επίγευση, με φυτικότητα και πιπεράτα μπαχάρια, έχοντας ελάχιστη ορυκτή στίξη.
Γεννημένο γιά πάστα με ντομάτα πάσης φύσεως, από Amatriciana μέχρι Puttanesca και βάλε, παστίτσιο, μουσακά, λαζάνια.
