Κλήση στα όπλα.
Προς αυθόρμητη υπεράσπιση ενός πλάσματος που κοσμήθηκε όμορφα.
Από τον καιρό και την ίδια του την φύση, την Κρητικιά χυμοδότρα μάνα.
Και τα μαύρα τα σταφύλια της τ’αέρινα, που τόσο ζυμωμένα είναι με την γη της και τόσο όμορφα μπορούν και γράφουν μέσα τους, τους τόπους τους άγριους, τους θαλερούς, τους ακριβούς.
Σε μιά ακόμη απόδειξη της ιδανικότητας της Κρήτης, σαν επακριβούς γιά την ανατροφή μαύρων σταφυλιών, τόπου.
Με τους ενσωματωμένους ψυκτικούς μηχανισμούς της φύσης να τροφοδοτούν με άπλετη οξυγόνωση και φρεσκάδα τ’αμπελοτόπια και να σφραγίζουν με ισορροπία τις κουρμούλες.
ΠΓΕ Κρήτη, Μελέσες Ηρακλείου, Κρήτη
Κοτσιφάλι, Μαντηλάρι
Σχεδόν βαθύ πορφυρό.
Σοβαρής ποιότητας μύτη με έκφραση αγνότητας.
Μαύρα κεράσια και βατόμουρα, πολύ διακριτικά γλυκά μπαχάρια, βαλσάμικη νότα, βοτανικοί υπαινιγμοί, μαύρο ορυκτό και απαλοί κολακευτικοί δερματικοί τόνοι, όλα σε χαμηλές αλλά διακριτές εντάσεις.
Ένα απολύτως ορυκτό καθαρόαιμο που πετάει σπίθες προβάλει στον ουρανίσκο, με αιχμηρή, διατρητική στα όρια της ανοχής υψηλή οξύτητα και γνήσιο φρούτο που νοστιμίζει κάθε γωνιά του ουρανίσκου, να δείχνει χαρακτήρα και στόφα.Η οξύτητα σχεδόν καυτηριάζει και κατάσχει το κύριο μέρος της έντασης, αφήνοντας λιγότερη γιά το ήπια μπαχαρένιο δερματικό φρούτο με την δειλή βοτανικότητα. Και φυσικά το μαύρο ορυκτό είναι πάντα εκεί, με τις τανίνες να έχουν δομική υπόσταση, πηχτές, σαρκώδεις, φιλικές, μέσα στο ιδανικού βάρους μέτριο σώμα.
Η επίγευση αποκλειστικά μακρά, ορυκτή, μπαχαρένια, με bitter κουβερτούρα, καφέ και δέρμα και το τανικό πλαίσιο παρόν, σε μπαλάντζο με την εξακολουθητικά υψηλή οξύτητα.
Αρνί και κατσίκι είναι το στοιχείο του, αλλά και ψωμωμένος χωριάτικος κόκκορας με χυλοπίτες ή φτερωτό κυνήγι, όπως και ποιοτικά τυριά παλαίωσης.
