Συρρέουν από παντού.
Γιά να ενωθούν με το μεγάλο ποτάμι.
Γιά δημιουργήσουν το φουσκωμένο ρέμα του στεριανού ασσύρτικου.
Από κάθε τρύπα, κάθε γωνιά, κάθε περιφέρεια, το ασσύρτικο έχει λόγο, έχει φωνή γιά να χρωματίσει τον τόπο απ’όπου προέρχεται με το ισχυρό στίγμα του, που όμως ενυπάρχει και υπόκειται στο ευρύτερο στίγμα της περιοχής γιά να δώσουν ένα μοναδικό κάθε φορά αποτέλεσμα.
Με αρκετά ζητούμενα προς αναζήτηση, αλλά πολύ καίριο και ιδιαίτερα νευραλγικό ένα:
Αν θα κολακέψει ή θα κολακευτεί.
Αν αυτό θα είναι ο πρωτοστάτης και θα έπονται ο άνθρωπος και το οινοπέδιο ή αν τα τελευταία θα εξαργυρώνουν την φήμη και την αξία του, με την ανθρώπινη ματαιοδοξία να το χρησιμοποιεί σαν όχημα ανέλκυσης ή και ανέλιξης.
Στην πραγματικότητα όμως, όλοι ξέρουν ότι γιά να επιτευχθεί κάτι πραγματικά σπουδαίο, υπάρχει ανάγκη όλοι οι παράγοντες να είναι σε αρμονία, σε απόλυτη ισορροπία, όλα να επιστρατευθούν και εκμαιευτεί ό’τι καλύτερο από τον καθένα γιά την τελική λάμψη.
ΠΓΕ Φθιώτιδα, Δομοκός, Φθιώτιδα, Στερεά Ελλάδα
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί.
Στρωτή, ώριμη μύτη, με όψιμα πυρηνόκαρπα και εσπεριδοειδή, πικάντικα βότανα και ήπια στοιχεία βαρελιού με λίγη βανίλια, μαζί με υποψία τροπικού φρούτου και οσμή ελαιοτριβείου.
Γεμάτο, φιλικό, με καλή ισορροπία φρούτου και οξύτητας που είναι στα κατάλληλα επίπεδα γιά να κόψει τον λιπαρό ιστό.
Το φρούτο, που έχει νεανικά εσπεριδοειδή στοιχεία μέσα στα ελαφρώς πιό ώριμα πυρηνόκαρπα και λευκόσαρκα, έχει πικάντικη βοτανική συντροφιά, ενώ το βαρέλι έχει πλήρως αφομοιωθεί εκτός από λίγα ψήγματα τα οποία όμως χαρίζουν.
Προς το τέλος και με την ανάπτυξη της επίγευσης σε κάτι περισσότερο από μέτριο μάκρος, τα βοτανικά δίνουν ελεγχόμενη πίκρα και στοιχεία πράσινων ελαίων, με ελάχιστα φαινολικά και το αλκοόλ μιά μικρή ιδέα πιό αντιληπτό.
Μεγάλα των υφάλων ψάρια στα κάρβουνα, χοιρινό με ξινόμηλο, κοτόπουλο με δενδρολίβανο, πατατοσαλάτα με πίκλες.
