Αποκωδικοποιώντας τα άρρητα της ποικιλίας.
Βάζοντάς της δύσκολα.
Σπιλώνοντάς την, βρωμίζοντάς την.
Κι αν η μαθηματική σταθερά του π δεν έχει τέλος στον ρητό λόγο της, άπειρα και αέναα απεικονιζόμενη δεκαδικώς, τα ενδότερα του οίνου δεν απέχουν και πολύ σε μυστήριο.
Γιατί το μετρήσιμο, σε αντίθεση με τις μαθηματικές έννοιες, είναι το λιγότερο που απασχολεί σε ένα κρασί.
Η καρδιά του κρασιού βρίσκεται στο συναίσθημα. Όλα τα άλλα έπονται.Η μινιμαλιστική προσέγγιση στο έτσι κι’αλλιώς καταφρονεμένο Κοτσιφάλι, με καθόλου προσθήκη θειώδους, παρότι αφαιρετική σαν πράξη, και του προσθέτει, και το εντάσσει εύχρηστα στον νεοπαγή κατάλογο των κρασιών ελάχιστης παρέμβασης.
ΠΓΕ Κρήτη, Μελέσες Ηρακλείου, Κρήτη
Κοτσιφάλι
Μέτριο ρουμπινί.
Πανέμορφη μύτη πολλαπλών διαστάσεων.
Βαθύς κερασένιος πυρήνας κόκκινου φρούτου, εγκολπώνει φιλόξενα kinky ζωικά στοιχεία και βοτανικούς τόνους, σε ένα υπέροχο περιβάλλον αποξηραμένων και φρέσκων σκούρων ανθέων, με πολλά γλυκά μπαχάρια, νωπό ταμπάκο και τεϊόφυλλα.
Πολύ ωραίο, νόστιμο στο στόμα, με όμορφα στημένο, ”βρώμικο” αναγωγικό στυλιζάρισμα να επενδύει το εκφραστικό κερασένιο φρούτο.
Ανθική πλοκή, αποξηραμένες βοτανικές νύξεις, γλυκά μπαχάρια, τονίζονται από την καίρια οξύτητα που στέκεται σωστά στο κέντρο, και τις ζουμερές δυνατούτσικες τανίνες που παρότι εξέχουν κάπως, δεν ενοχλούν στο μεσαίου όγκου σώμα.
Ικανοποιητική σε μάκρος επίγευση, ζωική, μπαχαρένια και ελαφρά στυφή, αρκετά ασβεστολιθικά ορυκτή, με το έντονο στοιχείο των ξερών χόρτων να προοιωνίζει την επικείμενη οξειδωτική διάθεση που η έλλειψη θειώδους ανυδρίτη συνιστά.
Μυθικό με αυγά ποσέ μέσα σε κόκκινη σκορδάτη σάλτσα. Πολίτικο σουτζούκι και πατάτες ψητές στον αέρα.
Απάκι με φασκόμηλο, καγιανάς, σπετσοφάι.
