Μαύρο Νεμέας, το γλυκό.
Πως το κτήμα από την Δράμα, έκρινε πως ήρθε η ώρα το Αγιωργίτικο να αντιμετωπίσει μόνο του, χωρίς συνοδοιπόρους τον ανταγωνισμό. Και η συνταγή, ντιρεκτίβα, ή άμεση εποπτεία του φημισμένου ιπτάμενου οινολόγου, εξήγαγε έναν παχύ, ηδονικό χυμό, από τα καστανά χώματα της Μακεδονίας.
Η μικροοξυγονωτική επιμέλεια του κυρίου Rolland, είναι αδύνατον να μην αγγίξει χορδές της ευχαρίστησης, καθώς απευθύνεται και στοχεύει αποκλειστικά στην ευδαιμονική πτυχή του εγκεφάλου, παραμερίζοντας, υπερπηδώντας, ή και παραγράφοντας όλες τις υπόλοιπες συνιστώσες που συναρτούν την ολότητα του κρασιού. Άλλωστε, η τελευταία, καταλυτική και πιό καίρια από τις οργανοληπτικές σημειώσεις, είναι αυτή της απόλαυσης.
Και το ηδύ της Αδριανής, γεννήθηκε.
ΠΓΕ Δράμα, Αδριανή Δράμας, Μακεδονία
Αγιωργίτικο
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Παχιά, βαθιά μπαχαράτη μύτη, με ώριμα κόκκινα φρούτα να εξαίρονται με γλυκό του κουταλιού κερασάκι και μαρμελάδα βύσινο. Ήπιοι φυτικοί τόνοι που συμπαρασύρουν και βοτανικα ψήγματα, ενώ λακτικά και σοκολατένια στοιχεία υπογραμμίζουν την συμβολή του βαρελιού. Υπάρχει μία ανθική υπόνοια, η οποία μάλλον εξαντλείται σε σκούρα πέταλα λουλουδιών μεθυσμένα σε αλκοόλ.
Τρισηδονικό, ολοστρόγγυλο, πλήρως φινιρισμένο στον σαρκώδη, πλούσιο ουρανίσκο που αγγίζει θεμιτά τα γεμάτα όρια. Απίστευτη έκφραση ηδύτητας από ένα ξηρό κρασί, με τα αποστάγματα ανθέων, τα γλυκά κουταλιού και τις μαρμελαδένιες εκδοχές να συναθροίζονται με mi-cuit βύσινο και τάρτα bluebbery, και με την σοκολάτα ολούθε εμποτισμένη με βαθιά μπαχαράτη σαγήνη. Και είναι αδύνατον να πιστέψω πως τόσο αδιάφορα, μέχρι και ”κακά” νούμερα όπως είναι αυτά του 3,77 pH και 4,57 της ολικής οξύτητας, το κάνουν να μην χάνει την μπάλα, προσδίδοντας ισορροπία, μην πω και φρεσκάδα στο μέτρο του δυνατού. Γλυκύτατες, μπαμπάτσικες τανίνες σε τέλεια διαμόρφωση, ενώ η περιρρέουσα ανθική του διάσταση συνεχίζει να πλέει μέσα στο αλκοόλ, μάλλον έχοντας εκχυλίσει και μπόλικο λουλουδένιο ζουμί, με το φυτικό θέμα να απασχολεί μόνο αντανακλαστικά, και μόνο ώριμα.
Μακρά, απολαυστική επίγευση που εκδίδει νέες διατακτικές ηδονής μέσα σε σοκολατένιο, σιροπένιο, ανθικό και γλυκό μπαχαρένιο πλούτο, έχοντας ισχνές αναλαμπές πηλώδους ορυκτότητας.
Ζήτω το Αγιωργίτικο.
Ή κακό ή δύστροπο γαστρονομικά.
Πλούσια σκληρά τυριά, και φούρνος, κατσαρόλα και σάλτσες, το δίπολο.
Δοκιμάστε το με κοκκινιστό βοδινό κατσαρόλας με μελιτζάνες, Πολίτικο χουνκιάρ με αρνάκι, gnocchi με σάλτσα ντομάτας και κρασιού με παρμεζάνα, με βόεια ελιά, αλλά και στήθος πάπιας με σάλτσα βύσινου. Βουβαλίσιο διάφραγμα με γλάσο δαμάσκηνου και παστά βύσινα, θα είναι μιά εξτραβαγκάντζα που μπορεί να συνεπάρει.
