Εμφιαλώνοντας ένα κομμάτι της ιστορίας.
Μιά ευρεία ανασκόπηση στο παράκτιο Μεσογειακό οινικό παρελθόν.
Όταν οι ιωδιούχες ριπές των Ατλαντικών ανέμων του Sanlucar de Barrameda ενώθηκαν με την Ιόνεια θαλασσινή αύρα, και οι οξειδωτικές παραδόσεις γίναν ένα.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Γαΐτάνι Ζακύνθου, Επτάνησα, Εμφιάλωση Κτήμα Μερκούρη, Ηλεία
Παύλος, Ρομπόλα
Μέτριο κεχριμπαρί.
Πολύπλοκη, ηδονική, έντονη, αλκοολική και βαθιά οξειδωτική μύτη, με επίθεση σκούρων μελιών βελανιδιάς και κουμαριάς. Καψαλισμένη φλούδα κουμ-κουάτ, χουρμάς και ξανθά αποξηραμένα φρούτα, σε ένα ευρύ ξηροκαρπάτο περιβάλλον με ψητά κίτρινα μπαχάρια, σιρόπι σφενδάμου και λικέρ πορτοκάλι περιχύνουν την εκπληκτική εμπειρία, ενώ δεν είναι παράδοξο να ανασυρθούν μνήμες ξερών βοτάνων.
Καταλαγιάζει η έξαρση στο στόμα, όπου το αλκοόλ οδηγεί την καταλυτική οξειδωτική γραμμή στον λιπαρό μέτριο όγκο με καπνιστά αρώματα, χωρίς γενική ένταση που να εντυπωσιάζει. Καβουρντισμένοι ξηροί καρποί σε τηγανισμένο μπαχαρένιο φόντο, ενώ η σκούρα μελένια υπόπικρη γλύκα συνοδεύει τις αμυδρές ορυκτές νότες που εμφανίζονται θαμπά, ξέπνοο πλέον από την πολύπλοκη επιδρομή κρατώντας ισχνή αποξηραμένη βοτανική στίξη, με την χωνεμένη μέτρια οξύτητα να είναι καμουφλαρισμένη κάτω από το οξειδωτικό πέπλο, προσφέροντας ελάχιστες νότες αρμύρας.
Μακρά, οξειδωτική, ελαφρά ορυκτή επίγευση, σοβαρά ξηροκαρπάτη με τόνους λανολίνης, ενώ πριν την τελική εγκατάσταση ξερών χόρτων, αφήνει ένα πέρασμα bitter βοτανικό να διαφανεί
Οσπριάδα, πουρές καπνιστής μελιτζάνας σε φρυγανισμένα ψωμάκια, τραβηγμένα παλιά κεφαλοτύρια και γραβιέρες, καπνιστό σκουμπρί, μπρουσκέτες με καπνιστό ξιφία και μαρινάτο γαύρο.
