To παλιό οινοποιείο στον Μυρτώνα.
Οι χειροκίνητες πρέσσες, αντλίες, και οι δεξαμενές από τσιμέντο.
Δεν χρησιμοποιούνται πιά, μα ο ασβεστόλιθος στο γύρω αμπελοτόπι, μαζί με άλλα, κάνει κάτι σημαντικό γιά το Gewürztraminer.
Eίναι το λεπτό εκείνο που οι θεωρίες ισορροπίας, έκτακτης ακρίβειας και όλων των συναφών, καταρρέουν αυτοστιγμεί: όταν η ευχαρίστηση που προσφέρει ένα κρασί, εδράζεται σε εκείνο το απολέμητο σημείο που κατατροπώνει όλους του επιδερμικούς μετρητικούς κώδικες, και ο γενετικά, αρχετυπικά ριζωμένος εθισμός στο γλυκό -άσχετα αν σου αρέσει ή όχι-, υπερνικά τα πάντα, ιδίως αν συνοδεύεται από δροσιά.
Οίνος Λευκός Ημίξηρος, Έμπωνας Ρόδου, Δωδεκάνησα
Gewürztraminer
Εξαιρετικά ανοιχτόχρωμο λεμονί, σχεδόν άσπρο.
Σκανδαλιστική έκφραση στην μύτη, με τον πικάντικο κήπο του αποδιδόμενου ονόματος σε πλήρη ανάπτυξη.
Spicy, πολλά spicy μπαχάρια τυλίγουν την αρχική ανθώδη περίπτυξη, που έχει πολύ μακρινές, σχεδόν άοσμες ρόδινες αντηχήσεις και μικρότατη υποβοήθηση από λίτσι. Πυρήνας σακχαρόπηκτων λευκόσαρκων φρούτων, με μαρέγκα και κάποιες ισχνές εσπεριδοειδείς νότες, με εξίσου αδύναμα βοτανικά σημεία.
Κατηγορία ζαχαρωτού στο στόμα; No problem!
H υπόγεια συμπυκνωτική επενέγεια των μόλις 400 κιλών καρπού το στέμμα, συσφίγγει το φρούτο δομικά, κάνοντας την πολύ χαμηλή γιά την κατηγορία οξύτητα, να περνάει στα ψιλά των 9 g/l σακχάρων, δίνοντας γλυκατζουρίστικη μεν, απόλαυση δε, αφού την φρεσκάδα και ενέργεια αναλαμβάνει να αναπληρώσει το επίτιμο ορυκτό σώμα. Απαλά γεμάτος όγκος, συνεχίζει να ερεθίζει πικάντικα τον ανθικό πλούτο, που έχει σχεδόν απολέσει την τριανταφυλλένια και λίτσι ιχνηλασία έχοντας την πρόσληψη να χάνεται στο πολύ βάθος. Εκδίδει παραδόξως ισόποση εσπεριδοειδή τάση γλυκολέμονου, Meyer, και ελάχιστου lime, η οποία αντιδράει στον λευκόσαρκο σακχαρόπηκτο σωβινισμό με την μικρή στίξη από γλασαρισμένο νεκταρίνι, που δεν περνάει. Το βοτανικό μέρισμα, εξακολουθεί να απασχολεί λιγοστά.
Υπερθειωμένο και ιδιαίτερα φαινολικό στην επίγευση, προχωράει ακάθεκτα με spicy αρωματικότητα στην ορυκτή διατύπωση του καλού της μάκρους, με ανθώδη διάθεση και την έκδηλη γλύκα των αρωματικών εσπεριδοειδών να βρίσκει λίγο ξύσμα από lime.
Συνήθως τέτοια κρασιά αξιολογούνται εδώ μεταξύ 78-83, εξαιτίας της πλαδαρότητάς τους και της μονόπαντα γλυκατζουρίστικης αίσθησής τους.
Όχι όμως στην περίπτωση.
Απεριτίφ με τα μπούνια, αν θέλετε να παίξετε με την τύχη σας, τότε γλυκόξινη Ασιατική κουζίνα, Thai food, τάρτες φρούτων χωρίς προσθήκη ζάχαρης, φρουτοσαλάτες.
