Μέσα στην καρδιά του θηρίου.
Στα σκοτάδια του, στις μαύρες φλέβες του, στα ανήλιαγα δώματα που κατοικούν τα πνεύματα των σταφυλιών που του δίνουν ζωή.
Νίκη του μεγέθους, θρίαμβος του όγκου, στην δύσχρηστη jeroboam φιάλη, που έδωσε πνοή να τρανέψει το μελανό νέκταρ της Μεγάλης Σπηλιάς.
Κι αν η Επιστολή προς Μηλίους, έδειξε στον κόσμο και στα εσαεί ισχύοντα κοινωνικοπολιτικά τετριμμένα, την κατάφορη επιβολή της δύναμης έναντι του δικαίου, το ίδιο ισχύει και στον κόσμο του κρασιού, με την καταιγιστική κυριαρχία της δυναμικής του όγκου.
Αχαϊκός Τοπικός Οίνος, Καλάβρυτα, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη 60%, Μαύρο Καλαβρυτινό 40%
Χρώμα μαύρο, πορφυρό κλικ ούτε ένα.
Οσφρητικό μέγεθος, άξιο να μείνει γιά πάντα στις αισθήσεις.
Μπαχαρένια πλημμύρα οριοθετεί καλαίσθητα τα πάντα. Μαύρα και αποξηραμένα φρούτα, δαμάσκηνο και μαύρη Κορινθιακή, χαρούπι, καβουρδισμένοι ξηροί καρποί, υποψία ινδοκάρυδου. Κέδρος, γραφίτης, ξερά βότανα, βαλσάμικες και βερνικένιες νότες.
Τρισμέγιστη ισορροπία μέσα στην σιδερένια συμπύκνωση του μαύρου φρούτου, σε έναν ασαφώς γεμάτο όγκο.
Τα μπαχάρια και τα βότανα πνίγουν με μεθυστικές αναθυμιάσεις, αφήνοντάς του μεγάλες ανάσες να δίνεται ποντοπόρα, με πλεύση οργασμική να τρυγάει χαρές από παντού.
Γλυκόξινο, βαλσάμικο κρεσέντο με σαρωτική ένταση που το μεγεθύνει η βαθιά επιδραστική γραμμή της οξύτητας, σεγοντάροντας το μαύρο βελούδο των τανινών.
Πολύ ισχυρή έγερση του ορυκτού παράγοντα, που κατακλύζει αριστοκρατικά μετά τον μέσο ουρανίσκο που σχεδόν θαμπώνει σαν έννοια, αφού η ένταση είναι διαρκής.
Πολύ μακρά, εθιστικά ορυκτή και μπαχαρένια επίγευση, καταλαμβάνοντας χώρο και χρόνο.
Ελάφι με σάλτσα blueberry, αράχνη από Ναξιώτικο βοδινό με σάλτσα Port, κοιλιά μαύρου χοίρου με γκλασαρισμένη σάλτσα μαύρης Κορινθιακής και αποξηραμένων δαμάσκηνων.
