Μικροί τοπικοί ήρωες.
Η δημογραφική έκρηξη του Βιδιανού.
Για κάθε ενθουσιασμό, και μια σκεπτικιστική στάση.
Πότε φύλλα πότε μήλα, είναι η καταδίκη που θα συνοδεύει μάλλον εσαεί, αυτόν τον όψιμο διεκδικητή του οινικού περίοπτου.
ΠΓΕ Κρήτη, Κάτω Ασίτες Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Μέτριο λεμονί.
Ελαφρύς εστερικός διάλογος από κίτρινα παχιά λουλούδια και λίγο πεπόνι, υποχωρεί μπροστά στην κεντρική πρόσληψη του φρούτου. Γλυκά εσπεριδοειδή με μιά ποσαρισμένη και ζαχαρωμένη οψιόν τους, μετέπειτα λευκόσαρκα και πυρηνόκαρπα έρχονται να κυριαρχήσουν. Ήπια πικάντικο στην μπαχαρένια του διάσταση, με μιά λεπτή βοτανική γραμμή να αγωνίζεται για την διάκριση, όχι όμως χωρίς ελπίδα. Ίσως λίγα άνθη φλαμουριάς και χαμομηλιού, προστίθενται στο λουλουδένιο μωσαϊκό.
Ισορροπία είναι η λέξη του στον ουρανίσκο, και την χρησιμοποιεί με σύνεση. Μέτρια λιπαρότητα στον μέτριο όγκο, και το φρούτο αναπτύσσει με μεγαλύτερη επιμονή το ροδακινένιο και αρκετά πιό πίσω το βερυκοκκένιο φορτίο, έναντι των άλλων πληροφοριών. Η σύμμιξη της μεσαίας σκάλας οξύτητας και του ορυκτού παράγοντα δίνει σωστό αποτέλεσμα φρεσκάδας, χωρίς να ταράζει, το τέμπο ακολουθεί και η ένταση που αποφασίζει να συγκαταθέσει στην ηπιότητα. Στρογγυλό εν γένει, δεν εκτοξεύει κανέναν πίδακα αψάδας, αλλά γουστάρει να πείσει για τον κομφορμισμό του και την φιλικότητά του προς τον καταναλωτή.
Η επίγευση είναι πραγματικά καλή και αφήνει υποσχέσεις. Λίγο πιό γάργαρη από τον μέσο ουρανίσκο και αυτό μεταφράζεται και σε πιό spicy διάθεση στα μπαχάρια και στα βότανα που κάνουν ρελάνς, ορυκτή, και με ελαφρό πιό τονισμένο το όξινο στοιχείο που δίνει εσπεριδοειδή ξύσματα.
Καταπληκτική τιμή, για ένα κρασί που αρνείται να απογοητεύσει σε κάθε περίπτωση.
Θαλασσινά και ψάρια σε πρώτη επιλογή. Δεν παρακάμπτει την πρωτεΐνη των λευκών κρεάτων και πουλερικών, ιδίως αν συνοδεύονται από ήπιες λευκές σάλτσες. Απλά και όχι σύνθετα ζυμαρικά όπως μία aglio, olio e peperoncino μακαρονάδα, και ένα σπαγγέτι με κολοκύθι, θρούμπι και ανθότυρο, θα του κάτσουν μούρλια.
