Το Ταξίδι.
Τα τρεμοπαίζοντα λυχνάρια της παράδοσης.
Σαν σκαριά απ’τους λιμένες, τα μουράγια, τους θύλακες της μνημοσύνης.
Τα άσκαφτα χωράφια Κουρήτες βγάνουν, αρχαία σώματα απ΄της γης τα ανθηρά παρτέρια.
Μελισσάκι.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Μελισσάκι
Όχι απολύτως διαυγές, μέτριο χρυσαφί.
Κλασάτη αλλά ιδιαίτερα βαριά, βουτυράτη μύτη, με αρκετή καπνίλα, και από την ποικιλία και από το βαρέλι, με συντονισμένα βανιλάτα σημάδια. Ιδιότυπα μπαχαρώδης, προχωράει σε ανάγνωση λουλουδιών καλέντουλας και ταραξάκο, με δυνατή βοτανική υπόμνηση από σχοινόπρασο και μελισσόχορτο. Ώριμα κίτρινα φρούτα και ψητό κυδώνι στην κεντρική πρόσληψη του πυρήνα, με περίσσεια από πικρό μέλι σουσούρας.
Με μοναδική ταυτότητα το δίχως άλλο στο στόμα, και ο όγκος πάει εμφανώς προς τα γεμάτα, έχοντας σοβαρή πυκνότητα και δομή, που εντείνεται από την -πέρα από μιά απλή- φαινολική προδιαγραφή, αγγίζοντας άνετα την τανικότητα. Υποβαστάζουσα οξύτητα στο πιό καλά εντεταγμένο εδώ, βουτυρώδες, βαρελάτο φόντο, με απαλά καπνικά σημεία, και το ώριμο κίτρινο φρούτο με τις κυδωνάτες νύξεις αναδιπλώνεται με μελένια διάχυση. Λίπος, κερί και βαριά ανθικότητα, ενώ προοδευτικά τα βοτανικά του θέματα βαίνουν προδήλως αντιληπτά, μέσα στο επίσης διακριτά πικάντικο μπαχαρένιο πλαίσιο με την απαλή ορυκτότητα.
Το όλο, θυμίζει ερυθρό κρασί στην συμπεριφορά του.
Εξαιρετική επίγευση, και το πιό δυνατό σημείο του κρασιού, με ισχυρότατη, σφιχτότατη τανική εστίαση. Εισχωρητικά μπαχαρένια με κάπνα, κερήθρα, αλλά και εντεταμένα βοτανική αλληλουχία που φτάνει και σε bitter, αμαρόνε απόκριση. Θερμή στο αλκοόλ, ήπια ορυκτή, το θειώδες ακούγεται.
Το χαλάλισμα του Diam 10, τονίζει την πίστη του παραγωγού σε πράγματα.
Λιπαρά βαριά ψάρια στον φούρνο, ένα μυξινάρι θα ήταν ό,τι πρέπει, παλαμίδα πλακί.
Χοιρινό, αρνί, κατσίκι, κίτρινα σκληρά τυριά, τορτελόνε γεμιστά με μικτό κιμά, σάλτσα βουτύρου και chive.
