Ασχημονείν κατά του consorzio.
Διαπράττοντας ύβρη επί του φεγγοβόλου θεσμού του Barbaresco.
Γιά να γίνει αντιληπτό πως άτρωτες, αδιάβλητες, υπερυψωμένες κατά τρόπο που δεν μπορούν να αγγιχθούν, προελεύσεις, δεν υπάρχουν.
Και πως ένα όνομα, όσο βαρύ κι’αν είναι, δεν μπορεί από μόνο του να αποτρέψει ολισθήματα, δεν γίνεται αυτενεργά να είναι αρραγής ασπίδα προστασίας, σαν ο παράγων άνθρωπος δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες.
DOCG Barbaresco, Verduno, Piemonte, Ιταλία
Nebbiolo
Μέτριο ρουμπινί με περιφερειακές γκρενά ανταύγειες.
Σχετικά ώριμη, αρκετά αισθαντική μύτη, με επίσης σχετική, παραδοσιακή πτητικότητα, όπου προσαρμόζονται ανθικά αρώματα κόκκινων φρούτων και γλυκών μπαχαριών, με ωραία αντιδιαστολή βοτανικών και τσαγένιων τόνων, με γήινο, μανιταρένιο στοιχείο αλλά και ψημμένο κρέας, σε μιά απολαυστική αποτύπωση.
Ως εκεί όμως.
Στο στόμα, το πράσινο στοιχείο καλουπώνει τάχιστα την ανθικότητα και τα κόκκινα φρούτα με τα γλυκά μπαχάρια, ενώ η γήινη και μανιταρένια τάση ποδηγετείται από την υψηλή οξύτητα και το αλκοόλ, αμφότερα όχι καλά ενσωματωμένα στον προς γεμάτο, ανάριο όγκο.
Το τσαγένιο και λιγότερο βοτανικό στοιχείο προσαρτάται επικαλύπτοντας το σκόρπιο, χωρίς παλμό και εστιασμό φρούτο, με τις τανίνες σε σχετικά καλή εγκόλπωση, χωρίς ωστόσο να εκλείπει η στεγνή στυπτικότητα, και με το εξέχον ορυκτό σημείο να προσπαθεί να αναπληρώσει χάσματα.
Κάτι παραπάνω από μέτρια, πολύ φυτική και ενοχλητικά πράσινη, ορυκτή παρ’όλ’αυτά επίγευση, με την ρελάνς των τανινών να αποδίδει στυπτικό σφίξιμο, και το αλκοόλ ακατάσχετο.
Αλλαντικά, πάστα με ραγού, μαύρα κοκκινιστά ψάρια με λαχανικά, ριζότο με παντσέτα και φρέσκα βότανα.
