Σύμβολο.
Η φαντασιακή προβολή του Ελληνικού θυμικού γιά το τι είναι ”Σαμπάνια”.
Που όσο μπορεί να ανακαλέσει κάποιος στην μνήμη του το σκιαγράφημα του αφρώδους, σ’αυτήν εδώ την χώρα, η αυτοματοποιημένη εικόνα της C.A.I.R έρχεται subito.
Ο ευλογημένος τόπος της Ρόδου, που πήρε την μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στην υδρόγειο και στάλαξε το Αθήρι του μέσα στην χοντρότοιχη φιάλη με τις φυσαλίδες, διέδωσε το φιρμάνι του αφρισμού.
Οίνος Λευκός Φυσικώς Αφρώδης, Ρόδος, Δωδεκάνησα
Αθήρι
Μέτριο λεμονί με πρασινωπές ανταύγειες, και αρκετά έντονος αφρισμός, μεσαίου μεγέθους φυσαλιδών, που δεν επιμένει πολύ.
Κομψή, ανθώδης μύτη, με εσπεριδοειδή και λιγότερα λευκόσαρκα, με ένα ωραίο βοτανικό περίγραμμα και πρασινωπό ξύσμα από νεράντζι.
Αρκετά νόστιμο στο στόμα, με τα σάκχαρα διακριτά στα ανθικά, βοτανικά και εσπεριδοειδούς και λευκόσαρκης φύσεως αρώματα του λιπαρού μεσαίου όγκου, και την επίδοξα εξισορροπιστική οξύτητα να μην είναι άτονη επ’ουδενί, ίσα ίσα, αλλά και να μην συνταράζει παράλληλα, ενώ τονωτική συμβολή φρεσκάδας έχει το ασβεστολιθικό ορυκτό στοιχείο, όπως και τα πρασινωπά ξύσματα εσπεριδοειδών, ενόσω το βοτανικό στοιχείο προσλαμβάνει ελαφρά πράσινη διάσταση με bitter εκφορές, γινόμενο αρκετά επιδραστικό στο απειροελάχιστα ζυμώδες περιβάλλον.
Καλή σε μάκρος, ορυκτή, ζυμώδης και bitter βοτανική επίγευση, με ξύσμα πράσινου λεμονιού.
Το προχωράμε περισσότερο από ένα απεριτίφ, καθώς η μεταμόρφωσή του με το φαγητό είναι εντυπωσιακή. Καναπεδάκια αλμυρούτσικων θαλασσινών, θαλασσινά και ψάρια, πουλερικά αλλά και παστίτσιο λαχανικών.
