Τέλος συνοδοιπορίας.
Σε δεύτερο χρόνο. Σε πρώτη προβολή.
Ο επί χρόνια μόνιμος επίστρατος του κτήματος από τον Μύτικα.
Το γιά πολλά έτη συμπληρωματικό συνθετικό της αντανακλαστικής εικόνας του βορρά.
Όταν η εκ των ων ουκ άνευ σύμπλευση των δύο ποικιλιών, σε μιά τύποις επίρρωση του χαρμανιού του Ροδανού, έφερε μιά ηθελημένη, στοχευμένη απόσχισή τους, προς επιβράβευση του Viognier.
Το γεγονός μιάς έτερης αγιοσύνης στα χρονικά του Ευβοιώτικου σύμπαντος, ήρθε την κατάλληλη ώρα.
Οίνος Λευκός Ξηρός Ποικιλιακός, Μύτικας Ευβοίας, Στερεά Ελλάδα
Viognier
Μέτριο λεμονί με πράσινες ανταύγειες.
Πλούσια, λιπαρή και πληθωρική μύτη με γαρδένιες, κρίνους και λευκά τριαντάφυλλα, ενώ μέλι, βούτυρο και spicy μπαχαράτη διάθεση με λιβάνι και έντονο βοτανικό διάβημα, κοντεύει τον πυρήνα των λευκόσαρκων και πυρηνόκαρπων φρούτων.
Η εσπεριδοειδής κούρα στον γεμάτο ουρανίσκο, υποκινείται από την ενεργοποιό τάση της δραστικής οξύτητας που έχει περάσει γιά τα καλά την μέτρια θέση, και τονίζει την ηδεία λεμονάτη αίσθηση από καρπούς Meyer, στο κατά τα άλλα ανθικό λευκόσαρκο και πυρηνόκαρπο φρούτο. Στην ανάπτυξή του, βερυκοκκένια γλύκα, αλλά και εκείνη του λωτού, αρτύζονται θεαματικά με ελαφρά πικάντικη μπαχαρένια στίξη, που συνηγορείται από ήπια βοτανική θέση, ενώ διάσπαρτα ορυκτά σημεία αποφορτίζουν από το λίπος.
Πολύ καλή, ορυκτή επίγευση που φλερτάρει με το μακρά, με λουλουδένιο λίπος να έχει μπαχαράτη και λιβανάτη κοψιά, έχοντας ήπια φαινολική προσέγγιση να του προσθέτει σημείο, και αλκοολική θέρμη με αισθητό προσώρας θειώδες.
Κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο, κρασάτη φραγκόκοτα γεμιστή με πορτοκάλι και μυρωδικά στον φούρνο, ορτύκια φλαμπέ στο τηγάνι με μπέικον, σταφύλια, κονιάκ και θυμάρι, χοιρινό με βερύκοκκα, και σίγουρα μεγάλα ψάρια στα κάρβουνα, με σάλτσα από ανθόμελο και βούτυρο θα γίνουν εμμονή.
