Μακρόθεν.
Μακρινή Αλεξανδρινή πατρίδα.
Και τα πρεσβευόμενά της, λίγο μακρύτερα.
Η υποτιθέμενη κοιτίδα του συγκεκριμένου Μοσχάτου, κείται μακράν γιά την Αττική Γη.
Ποικιλιακός Οίνος Λευκός Ξηρός, Κορωπί Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Μοσχάτο Αλεξανδρείας
Ανοιχτό και κάτι ψιλά, λεμονί.
Ηπίως αρωματική μύτη, με μπροστινή προβολή από αγιόκλημα, μιγκέ και γιασεμί, που ακολουθείται αυτομάτως από βοτανική αισθητηριακή εστία. Στο εκδηλωτικό μπαχαράτο πλαίσιο, λευκόσαρκες και εσπεριδοειδείς νότες, οι τελευταίες εκφέρονται μαζί με κάποια ίχνη ξυσμάτων τους.
Όχι γιά μεγάλες συγκινήσεις στον ουρανίσκο, αλλά ούτως ή άλλως δεν φτιάχτηκε γι αυτό. Χωρίς ιδιαίτερο νεύρο, ελαφρά λιπαρός και ηπίως άνω του μετρίου βάρους όγκος, συνεχίζει σε ένα μη εκρηξιγενές αρωματικό τέμπο να παραδίδει light επεισόδια ανθικών, βοτανικών και λευκόσαρκων σκηνών, έχοντας την μάλλον εκτός κάδρου, ρυθμισμένη στο μέτριο ύψος οξύτητα, να παρέλκει κάποια ξυσμάτινα εσπεριδοειδή αποσπάσματα.
Κοντή σχετικά επίγευση, ανάμεσα στο πιό εμφανές μπαχαράτο και ανθικό πεδίο κάποιες πιό bitter βοτανικές νύξεις, που ίσως πρασινίζουν λίγο παραπάνω.
Μπορεί και σαν απεριτίφ, πράσινες σαλάτες, αρωματικές χορτόπιτες με καυκαλήθρες και μυρώνια, μαραθόπιτες, ελαφρά μεζεδάκια και θαλασσινά.
