Dark Matter.
Τα σκοτεινά φεγγάρια της Κρήτης.
Το κληθέν ερυθρό χρωματολόγιο του γηγενούς αμπελουργικού φορτίου.
Η συπείρωση γύρω από μιά αφρώδη ιδέα, βρήκε τούς οινικούς κατοίκους της ορεινής ζώνης του Λασιθίου απόλυτα σύμφωνους, σε μιά συναστρία του κόκκινου που δεν απαντάται συχνά.
Ερυθρός Ξηρός Φυσικώς Αφρώδης Οίνος, Σχινοκάψαλα Λασιθίου, Κρήτη
Μαντηλάρι 25%, Λιάτικο 25%, Κοτσιφάλι 25%, Βοϊδομάτης 5%
Παρόλη την μακρά ακινησία, το crown κλείσιμο δεν απέτρεψε τον χειμαρρώδη αφρισμό που κατέκλυσε για αρκετή ώρα -πέρα από την ανεξέλεγκτη ροή από τον λαιμό του μπουκαλιού- το ποτήρι με παχιά στρώματα. Πολύ καλή για Pet-Nat αφριστική επιμονή -στα όχι διακριτά πάντως κορδόνια, ένεκα του μη διαπερατού- με κάτω του μετρίου μεγέθους φυσαλίδες.
Ανοιχτό ρουμπινί, δύσκολα διαπερατό όμως, λόγω της έντονης θολότητας.
Καλαίσθητη μύτη με ικανότατα αποθέματα ποιότητας. Κόκκινα μήλα εξαίρετων ποικιλιών δεσπόζουν, ρόδι και γρεναδίνη, κεράσια και tayberries. Αρώματα Μαύρου Μοσχάτου χωρίς κινδυνολογία υπερβολής όμως, συνοψίζουν μιά υπέροχη ανθική διάθεση σε ροδόνερο, ενώ λικέρ ιβίσκου δίνει ακόμα μία λουλουδένια μαρτυρία. Γλυκά μπαχάρια πολλά, λουκουμόσκονη τριαντάφυλλου, οι βοτανικές νότες συγχρωτισμένες βαθιά μέσα, αρκετά περίκλειστες ώστε να δώσουν κάτι κραυγαλέο, ένα αμυδρό ξηροκαρπάτο ίχνος συγκεράζει μιά ξέπνοη, αμφίβολη οξειδωτική νύξη. Αυτολυτικά, λίγα πράγματα.
Στο στόμα υπάρχει ομορφιά. Υπάρχει πραγματική ομορφιά, και μιάς σπάνιας έκφρασης αφρώδες από ερυθρές ποικιλίες. Υπάρχει επίσης, γνησιότητα φρούτου που δεν κομπάζει για την ποιότητά του που έρχεται αυθυπάρκτως. Στον ζουμερό μέτριο όγκο υπάρχει ισορροπία και τα 9 g/lt σακχάρων δεν τρομάζουν, ούτε το σέρνουν σε λιγωτικές, γλυκατζουρίστικες καταστάσεις, φροντίζει γι αυτό η δροσερή οξύτητα που εκλαμβάνεται εδώ ως ενεργά μέτρια, αλλά και το καθοριστικό υψομετρικό αβάντζο των 950 μέτρων, που διαχέει στον ιστό ορυκτή φρεσκάδα, με μιά μικρή διοξειδιακή υποβοήθεια. Υπάρχει ακόμα ακόμα βάθος, απορρέον της γηραιάς ζήσης κάποιων αμπελιών -εκ των οποίων μερικά φτάνουν και τα 120 έτη- και ουσιαστική νοστιμιά. Δεν υπάρχει φοβερή έκρηξη, ταρακουνητική ενέργεια, και ισχυρά διατρητικότητα, αλλά όλα αυτά ποσώς μας ενδιαφέρουν από την στιγμή που η στρογγυλάδα περισσεύει, με τις απαλές τανίνες να δίνουν τον οβολό τους, και η πλήρης ιχνηλασιμότητα των γευστικών αρωματικών απολήξεων, τού δίνει λεπτομέρεια.
Εξαιρετική επίγευση το δίχως άλλο, με το κόκκινο μηλαράκι να πρωτοστατεί στην νοστιμιά του φρούτου. Ορυκτή, ανάλαφρη και σκερτσόζα, ελαφρώς πιπεράτη και και μπαχαρένια. Ξεπερνάει με ευκολία ένα μικρό φαινολικό σκάλωμα, για να επιδώσει και μιά συγκεκαλυμμένη φυτική έκφραση μέσω φλούδας πράσινου μήλου αλλά και μιά πολύ επιθυμητή bitter διάσταση.
Ίσως δώσει κάτι παραπάνω στο μέλλον, αφού διαφαίνεται αχνά μια δυνατότητα εξέλιξης χωρίς απόλυτη βεβαιότητα όμως, εξού και η παρένθεση (+) στο πρόσημο.
Δεν με χαλάει καθόλου σαν απεριτίφ, αλλά με το κατάλληλο φαγάκι θα αισθανθεί καλύτερα. Noodles με soy sauce, πιπεριές Φλωρίνης και κοτόπουλο, μοσχαρίσιο συκώτι με σάλτσα ροδιού, με χυμό ρόδι φυσικά, δενδρολίβανο, θυμάρι, λευκό βαλσάμικο ξύδι, πετιμέζι, σάλτσα σόγιας, 2-3 παντζάρια, κρεμμύδι και σκόρδο, μπούκοβο. Χοιρινό σνίτσελ με κρέμα βαλσάμικο σμέουρου, τηγανητές μεγάλες μέλωνες με δαφνόφυλλα, καραμελωμένες έντονα με ξύδι τριαντάφυλλου.
