Το ναρκοπέδιο του αφρώδους εκλεπτυσμού.
Και ο καπιταλισμός της μπουρμπουλήθρας είναι σκληρός και άτεγκτος:
Μόνο οι καλύτερες φυσαλίδες έχουν θέση στους υψηλούς θώκους του παγκόσμιου πάνθεου.
Η απαλή, αθείωτη προσέγγιση του P.S, σκοντάφτει πάνω στο αγροίκο πεδίο που έχουν ανασκαλέψει οι όξινοι στρόβιλοι του διεθνούς κατεστημένου, μιάς κατηγορίας που θέλει να ρέει ατσάλι μέσα στις φλέβες της.
Vino Spumante di Qualità V.S.Q, Vittorio Veneto, Veneto, Ιταλία
Glera
Πολύ επιπόλαιος αφρισμός σχετικά μεγαλόσωμων φυσαλιδών που υποχωρεί τάχιστα, γιά να επιδοθεί όμως αυτοδιαιρούμενος θαρρείς, σε ένα σιρκουΐ κορδονιών πραγματικά μικροσκοπικών φυσαλιδών, που επιμένουν γιά πολύ στο θολό μέτριο λεμονί περιβάλλον.
Η μύτη προδικάζει γιά ωραία πράγματα, αφού αφέψημα και κρέμα χαμομηλιού μαζί με ήπια ίχνη από crème patisserie και lemon curd, συναντούν ζαχαρωμένα κίτρινα λουλούδια και απαλό βοτανικό συνειρμό. Η πληθωρική αυτολυτική του διάθεση καταγράφεται με μαντολάτο, νουγκατίνα, φουντουκόκρεμα και πραλίνα βγάζοντας τα ζυμαρένια στοιχεία υψηλά, ενώ ελλοχεύουν οξειδωτικά σημεία ξερών χόρτων και βρεγμένου σανού, σε πολύ χαμηλο κατώφλι όμως.
Άχαρος αποθησαυρισμός του οσφρητικού πεδίου και καταπόντιση στο στόμα, που πέφτει σε χάσμα. Άφαντο, άϋλο με όχι όμως θετικό πρόσημο όπως θα ήταν σε περίπτωση ενός ντελικάτου κρασιού, και κυρίως πλήρως άνευρο, σε μία αφρώδη καρικατούρα της οποίας δεν μπορώ να συλλάβω το νόημα δημιουργίας, τουλάχιστον με αυτές τις προϋποθέσεις. Η αχνότατη προσφορά φρεσκάδας στον λεπτό, ελαφρού έως ανυπόστατου βάρους ουρανίσκο, εξαντλείται στο ήπιο διοξειδιακό πέρασμα, τα ισχνά ορυκτά σημεία αλλά και στο χαμηλότατο αλκοόλ, αφού το δραματικά υψηλό pH του 3,39 αλλά και η αστεία γιά αφρώδες ολική οξύτητα του 4,6 g/lt σε τρυγικό, το καταστούν πλαδαρό, χωρίς καμία ικμάδα έντασης και διάτρησης. Πιό προχωρημένη η οξειδωτική του τρώση, με φαρμακευτική προσέγγιση να εχει καταβάλλει την όποια βοτανική θεώρησή του.
Μέτρια σε μήκος επίγευση, πιό ορυκτή εδώ και σχετικά ανάλφρη παρά το φαινολικό κράτημα. Συνεχίζει απτόητα φαρμακευτικά, ξηροκαρπάτα, ζυμαρένια, και με το στίγμα των ξερών χόρτων, βρεγμένου σανού και άχυρου να φέρνει στο προσκήνιο το οξειδωτικό του πέρας, παρόλη την πολύ λεπτή γραμμή μιάς οιονεί λεμονάτης επίφασης αλλά και υποτυπώδους αλμυρότητας που προσπαθεί να το αναπτερώσει.
Η τρέχουσα χρονιά στην Ελλάδα, από αυτήν του ’15 στην Ιταλία που έχει σχετικά πρόσφατα που έχει κυκλοφορήσει.
Καλύτερα τα πράγματα με φαγητό ενθυμούμενο εκεί πως είναι αφρώδες, χωρίς όμως να πιέζουμε τις καταστάσεις, κυρίως με ισχυρά εντασιακά αντίβαρα. Βελουτέ ψαρόσουπες, κρεμμυδόσουπες και λαχανικών, καναπεδάκια με βάση το χούμους, δεν θα το πρότεινα σαν απεριτίφ, αφού τα παράξενα στοιχεία του μπορεί να μην το κάναν αρεστό σκέτο.
