Το Άγιον Ιλαρόν τού Αλέκτορος.
Το μικρό κοκκοράκι ψέλνει την χαρά.
Δεν έχει σημασία αν πετεινάρια αλλάζουν κι αλλού την μέρα
Το καινούργιο χάραμα στην χώρα τού Αγιωργίτικου, έχει το γλυκολάλητο τραγούδι του Cabernet να χρωματίζει την αυγή της Νεμέας με ανήκουστη ευφορικότητα.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Πετρί Κορινθίας, Πελοπόννησος
Cabernet Sauvignon
Βαθύ ρουμπινί.
Η ζάχαρη λες και αναβλύζει από την μύτη, σε μιά όντως ευφορική διατύπωση τού φρούτου. Σακχαρόπηκτο συμπύκνωμα κερασιού, καραμελωμένο μελανό σύκο που παίρνει μαζί του κάτι το δερματικό σαν ψευδοαντίληψη, πάστα σκούρου φραγκοστάφυλου. Ο ανθικός ορίζοντας των μπλε-μωβ λουλουδιών, εσωκλείεται σε μνήμες από λικέρ λεβάντας μα και επίμονο λουλάκι, η πυραζινική φύση της ποικιλίας εξαντλείται σε νότες αρωματικών βοτάνων, αλλά μέσα στην γλύκα ενός ηδύποτου. Η αίσθηση της ηδύτητας συνεχίζεται και μέσω του βαρελιού, όπου γλυκά μπαχάρια πλημμυρίζουν τον τόπο, η σοκολάτα δίνεται σε raspberry mi-cuit, σιρόπι βύσσινο περιχύνει την κουβερτούρα, ενώ ο καφές κρατάει ένα πιό αυστηρό πρόοσωπο με bitter εκφάνσεις espresso, μικρά καρβονικά ίχνη δίνουν την εκδοχή τού πετρώματος σκούρου ορυκτού, ίσως βασαλτικού.
Το ρεγάλο είναι φιλήδονο στον ουρανίσκο, αφού οι αισθήσεις ακινητοποιούνται από την μνημειώδη τρυφή τού φρούτου που φέρνει λαχταριστή ζαχαρωτή γλύκα, παντελώς διάφορη των αυστηρών αμπελογραφικών συστάσεων και προδιαγραφών της ποικιλίας. Το αισθησιακό υπόβαθρο του ζουμερού, σαρκώδους χυμού, κατακτά το στόμα, όχι με επιθετικότητα και αιχμηρή τάση, αλλά με την αδιανόητη γευστικοποίηση της οσφρητικής πρόσληψης, σε μιά εκτός προηγουμένου λεπτομέρεια όλης της καταγραφής τής μύτης. Μέγιστο μερίδιο σ’αυτό αναλογείται στην υψηλής ενέργειας οξύτητα, που επιμερίζει τα πάντα εύτακτα και με σπάνια οργανοληπτική ακρίβεια, σε έναν όγκο που γεμάτο στα όρια δεν τον λές, πιό πολύ μπαμπάτσικος μέτριος κάνει. Στο ίδιο τέμπο ηδυτικού κρεσέντο και οι τανίνες, που πρέπει να έχουν φάει χοντρό πολυμεριστικό ξύλο, για να σιάξουν και να κάτσουν τόσο φρόνιμα, μακριά από τις τραχιές προσλαμβάνουσες τού σταφυλιού. Υπάρχει φανερή, πρόδηλη φρεσκάδα από παντού -συμπεριλαμβανομένου τού ορυκτού- πού καταλύει το θερμό αλκοολικό περιβάλλον, και μιά καινούργια, Αϊβάλειος άνοιξη περιμένει το Cabernet, που απαντάει με το φιλί της γλύκας στούς πολέμιους της αδρότητάς του.
Φανταστική και η επίγευση, που παρόλο το έντονο κορτάρισμα τού φλογερού αλκοόλ, φροντίζει να φιλοδωρεί με την ακατάσχετη ζαχαρωτή γλύκα του φρούτου με τα βοτανικά του ηδύποτα, μαζί με μπαχαρένια και σοκολατένια ίδια κλίμακα. Θερμαίνεται από την λιγνιτική αναγωγή του κάρβουνου, κι ενώ οι τανίνες, πάντα γλυκές ούσες, δείχνουν την καταγωγή τους χωρίς την παραμικρή ενόχληση σκαλώματος.
Ανάθεμά με κι αν κατάλαβα Cabernet, αλλά ποσώς μ’ενδιαφέρει, αφού είναι τόσο εκπληρωτικό, διαβολεμένα νόστιμο, και με ένα φινίρισμα που βλέπει με τα κιάλια η πλειονότητα των Cabernets απανταχού.
Λατρεύει την φυσική γλύκα από αρνάκια και κατσικάκια, την οποία φροντίστε να επιτείνετε με γκλασαρισμένη σάλτσα μελιού-κρασιού μέσα στην γάστρα όπου θα μαγειρευτούν. Χοιρινή χοντρή παντσέτα με γλάσο δαμάσκηνου, πολέντα με κιλότο ελαφιού και κρέμα βαλσάμικο σμέουρου, θα καραγουστάρει pulled beef brisket με πουρέ πατάτας, ποιοτικά ημίσκληρα και σκληρά κίτρινα τυριά, αλλά και παπουτσάκια ή μουσακά.
