Το τριακονταετές Ιωβηλαίο συμπλήρωσης τόσων ετών ύπαρξης, επεφύλαξε γιά τον διάσημο παραγωγό ένα σημαντικό κληροδότημα.
Κλείνοντας έναν κύκλο όπου το κρασί-σύμβολο της Καλιφόρνια, είχε δρέψει δάφνες και έχοντας φτάσει σε υψιπετή επίπεδα, τουλάχιστον γιά τους λάτρεις των βαθμολογιών του R. Parker, έπρεπε να συνεχίσει να είναι σύμφωνο με τον εαυτό του, ό,τι κι αν πρεσβεύει αυτό και να επιβεβαιώσει τις προσδοκίες των Αμερικάνικων κρασιών να στέκονται σε ψηλά standards.
Spring Valley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Cabernet sauvignon 84%, Petit verdot 10%, Merlot 3%, Malbec 3%
Αρραγές βαθύ ρουμπινί στην όψη.
Πυκνή, αλλά συγκρατημένη μύτη, με μελάνι, μαύρο δαμάσκηνο, δέρμα και σκούρα βατόμουρα, μύρτιλλα και φραγκοστάφυλα.
Με τον αερισμό, λίγα βοτανικά μαζί με μενεξέ.
Υψηλή εκχύλιση ακουμπάει στο στόμα, που εμβρόντητο παρακολουθεί την τερατώδη συμπύκνωση να πολιορκεί τον ουρανίσκο με αποκλειστικά μαύρο, κέδρινο φρούτο, ιώδιο, μελάνι και γραφιτένιες νύξεις.
Τα μπαχάρια με πρωταγωνίστρια την γλυκόριζα, έχουν δυνατή παρουσία, τανίνες ογκώδεις, σάρκινες, καλά δουλεμένες και η οξύτητα σε καθόλου δεύτερο ρόλο.
Μετά τον μέσο ουρανίσκο, το βαρέλι παρουσιάζεται με αυξημένη αρμοδιότητα και δημιουργεί εντυπωσιακή έξοδο με νότες σοκολάτας, καφέ και κακάο, πηγαίνοντας σε θεαματικά μεγάλο μάκρος.
Μαζί όμως με το αλκοόλ και τις τανίνες, που ανασκουμπώνονται θαρρείς γιά το τελικό χτύπημα, σε ένα γενικότερα ορυκτώδες περιβάλλον. Η ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί, υπερβολική εκχλύλιση και αδυσώπητο βαρέλι, μου δίνει την εντύπωση ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τον τεράστιο εαυτό του.
Γιά αποκλειστικά εραστές του Νεοκοσμίτικου πληθωρικού μοντέλου, αλλά η επίγευση μετριέται σε λεπτά.
Με tomahawk, porterhouse steaks, αλλά και με burger Αμερικανιές, θα βρεί το στοιχείο του.
