Αλεξίμορον.
Αντιβασκάνιον των επιβουλών.
Κατάφρακτη υψίκρημνη βίγλα, αλεξίλυπη αέλια που κατοικεί στις καρδιές, παρά στα χώματα.
Να μείνει ως έχει.
Να μείνει εκεί ψηλά που αντηχεί παντού.
Να μείνει αυτή η φρουρά, αυτή η διάταξη, να μας φυλάει.
Να φυλάει τα Ιερά και τα Όσια.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη 50% Μαύρο Καλαβρυτινό 25% Αγιωργίτικο 25%
Μέτριο ρουμπινί.
Μεγαλειώδους πολυπλοκότητας και ανεξάντλητης εύρεσης χαρακτηριστικών, οσφρητική εμπειρία.
Κόκκινα φρούτα του δάσους, Τραγανά Εδέσσης και δαμάσκηνα, έχουν ευγενή ζωικά και δερματικά στίγματα, με γλυκό μπαχαρώδη υπαινιγμό και ένα απίθανο βοτανικό φίλμ φασκόμηλου και δάφνης.
Αιθερικό στην ανθικότητά του, αντλεί και άλλο φρούτο με φραουλένια υποβολή και πιό σκούρα blueberry σημεία, μαρμελάδα βύσσινο και σκούρα λιγνιτικά και ορυκτά αρώματα.
Ένταση και βάθος στον ουρανίσκο, καμακερή διάτρηση από την σπουδαίας στόφας οξύτητα, γλυκόξινη σαγήνη από το κοκκινόμαυρο τραγανό, υπέροχα βοτανικό φρούτο, που βρίθει έρματος. Αυτή η σκόνη ”ακάθαρτων” σημείων, μιά επίπαση που μολύνει τόσο επιθυμητά τον διαυγή, ανθικό, μπαχαρένιο πυρήνα των καρπών, το ορυκτό του δίνει αίγλη, λάμψη, στίλβωμα, οι βαθιές, σάρκινες τανίνες μοναδικής κλάσης, στο μετρίου και κάτι παραπάνω, ιδανικού βάρους σώμα.
Δυό χρόνια βαρέλι γιά σεμινάριο.
Πολύ μακρά, γλυκόξινη, χωρίς αναίρεση ορυκτή επίγευση, με τα σημεία των βοτάνων, δέρματος και ελαφρών ζωικών σημείων, να το κάνουν ξεχωριστό.
Ντελικάτο και με φυσική ένταση φαγητό.
Φάσσα, μπεκάτσα, πέρδικα, φασιανός, αν είναι δυνατόν χωρίς φασαριόζικες σάλτσες και με μαστόρικο ψήσιμο. Στήθος πάπιας rare-blue, με κοπή tagliata. Θα με διαόλιζε να το δοκιμάσω παρόλ’αυτά, με πάπια με παστά κεράσια, μέντα, δάφνη, με μπράντυ και κουμανταρία, σέλινο και βούτυρο.
