Και ταν γαν κινάσω.
Η βάση. Ο μοχλός. Η έδραση.
Τα πράγματα που κινούν το Ασσύρτικο.
Η πηγαία έντασή του, υποκινητής και ενσαρκωτής του όλου του.
Ο απαξάπαντος της εύρεσης λόγος του, η οπωσδήποτε ενυπάρχουσα αξία του, η αναγκαστική συνθήκη του.
Ένταση και Ασσύρτικο.
Μόνο μαζί. Μόνο τα δυό τους. Μόνο έτσι.
ΠΓΕ Κρήτη, Καλλονή Ηρακλείου, Κρήτη
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί.
Ήρεμη, χαλαρής έντασης μύτη, με αρκετό φλαμούρι και χαμομήλι να αγκαλιάζει το μήλο γκόλντεν και τα ήπια βανιλάτα και μπαχαρένια αρώματα, με το κατώφλι της βοτανικής αναγνώρισης να είναι όσο πιό χαμηλό γίνεται.
Αρκετά χαμηλή ένταση και στον ουρανίσκο όμως, όπου το ανθικό, κιτρώδες περισσότερο εδώ φρούτο, έχει συμπαράσταση από λίγο λευκό ροδάκινο αλλά και αρώματα από καϊμάκι παγωτό.
Χωρίς να πάλλεται από ενέργεια, δίνεται με πραότητα, και παρόλο που η οξύτητα δεν είναι άτονη, έχει την ιδιαιτερότητα να διαχέεται έκκεντρα, χάνοντας έτσι συγκέντρωση στον μεσαίο όγκο του σώματος.
Ελαφρά πιό πρόδηλα τα μπαχάρια και κάπως εμφανέστερα τα πικάντικα βότανα, η βανίλια πολύ συνεσταλμένη υποδηλώνοντας καλή χρήση του βαρελιού που περνάει απαρατήρητο.
Μέτρια και κάτι παραπάνω ανθική επίγευση, με λευκά μπαχάρια και βοτανική υποψία, δυναμικά φαινολική τελειώνοντας στυπτικά.
Ψάρια και θαλασσινά, κοτόπουλο με απαλή λευκή σάλτσα, σκιουφιχτά με ξερή μυζήθρα, χλωρά βότανα και στακοβούτυρο.
