Συζεύκτης ηλιόπνευστου αντικατοπτρισμού.
Και ο Όλυμπος απέναντι, το μόνο που χρειάζεται είναι να θωρεί.
Διαφορετικότητες τρεις των ποικιλιών, δεν στάθηκαν αποτρεπτική συνθήκη.
Στο Μονοπήγαδο, τα ελαφρά, ανάρια εδάφη, μιγνύουν τα πάντα κάτω από εδραία φιλοσοφική θεώρηση.
Οίνος Λευκός Ξηρός Ποικιλιακός, Μονοπήγαδο Θεσσαλονίκης, Μακεδονία
Ασσύρτικο 65%, Μαλαγουζιά 20%, Ξινόμαυρο 15%
Μέτριο λεμονί.
Μικρός flinty συνειρμός διακόπτεται άμεσα από την εισχώρηση του φρούτου, που κυκλώνεται ανθικά στον εσπεριδοειδή και λευκόσαρκο πυρήνα του. Κρέμα και τάρτα λεμονιού παραθέτουν μία νότα γλύκας όσο μπαχαράτα και βοτανικά σημεία εντείνουν την παρουσία τους.
Πιό αυστηρό και σπαθάτο στον μέτριο στο βάρος, ίσως και λίγο παραπάνω, ελαφρά λιπαρό ουρανίσκο. Η υψηλή οξύτητα εξουσιοδοτεί γιά λεμονάτη και κιτρώδη πρόσληψη, έχοντας μιά γλυκιά αντηρίδα από γλάσο νεκταρινιού, σε ισχνή, αλλά αρκετή γιά να καλιμπράρει, δόση. Ανθικό περιβάλλον, στο οποίο εισρέουν λευκά μπαχαράτα στοιχεία, λεπτές βοτανικές στίξεις, με το ορυκτό σε εμφανέστατη γνωμάτευση, να είναι συναρωγός στην όξινη φρεσκάδα.
Καλή σε μάκρος, ιδιαίτερα ορυκτή επίγευση, με μπαχαράτα και ελαφρώς πιό διακριτά βοτανικά σημεία, ζύμη και χλωρή αμυγδαλόψιχα. Παρουσιάζει ήπια φαινολικότητα αλλά και ανήσυχο θειώδες.
Θαλασσινά και ψάρια, ριζότο θαλασσινών με ξύσμα λεμονιού, spaghetti alle vongole, πουλερικά και λευκό κρέας με απλές λεμονάτες σάλτσες.
