Με το μαχαίρι στα δόντια.
Η take no prisoners, ισοπεδωτική θεώρηση του Brajkovich γιά την άγρια, άκοπη, ζωώδη πλευρά του μέγα Chardonnay.
Που βάζει εκ νέου την Νέα Ζηλανδία στον χάρτη, αλλά και που μπαίνει στο μάτι -σίγουρα όχι σαν σκουπιδάκι- του Βουργουνδού Αφέντη.
Η ρεβιζιονιστική ματιά ενός αφέτη, που βλέπει το παγκόσμιο σταφύλι να πίνει μέχρι και την τελευταία στάλα από την πρωινή πάχνη του Coddington, γιά να αρμέξει τον μεσημεριανό ήλιο στα βαρέλια του Κτήματος.
Το Chardonnay του κόσμου.
Kumeu, Νέα Ζηλανδία
Chardonnay
Μέτριο λεμονί.
Στριφνή δοτικά μύτη, που περίμενε τρείς μέρες γιά να ανοίξει μεγαλοπρεπώς με αναγωγική πούδρα μπαρουτιού, με εσπεριδοειδές στοιχείο σε ανθικό φόντο, έχοντας ελαφρά αντιπαραβολή αρχικώς άγουρων λευκόσαρκων και κατόπι χρονικά κίτρινων φρούτων. Ήπια πράσινα βότανα, λευκά μπαχάρια με ζυμώδη και βανιλάτη εκφορά, ενώ το αλκοόλ έχει μεγάλη αξίωση προσοχής.
Αψύ και πολύ επιθετικό στο στόμα, με την αδέσποτη ακόμα, λυσσαλέα οξύτητα να πλαγιοκοπεί κάθε τετραγωνικό εκατοστό του ουρανίσκου, και που σε συνάρτηση με την καυστική διάθεση του πύρινου αλκοόλ, δημιουργούν εκρηκτικές συνθήκες, ταρακουνώντας γιά τα καλά την ισορροπία, χωρίς ωστόσο να την βγάζουν απ’την θέση της.
Το ισοκρατώς εσπεριδοειδές, και άγουρα λευκόσαρκο φρούτο, με τον άδηλο πετρόλ συνειρμό και το ορυκτό, έχει πιπεράτο, πικάντικο και μπαχαρένια βανιλάτο χαρακτήρα, με ώριμα ανθικά σημεία, προσπαθεί να δώσει αντίβαρο στην όξινη και καυστική έξαρση στον λιπαρό μέτριο και παραπάνω όγκο, ιχνογραφώντας ένα brutal, ακατέργαστο θηρίο, που εκπέμπει κτηνώδη γοητεία.
Μακρά, απίστευτα καυστικά αλκοολική επίγευση, που θέτει στο περιθώριο την spicy μπαχαρένια πρόσληψη και το ισχυρό φαινολικό πλαίσιο, με πράσινα πικάντικα βότανα και ορυκτή θέση.
Αν το δοκιμάσετε με καμιά φέτα από φαγκρί ή σφυρίδα, φροντίστε γιά σάλτσα γιαουρτιού με εστραγκόν ή λεμονιού-βουτύρου.
Αλλά φανείτε πιό έξυπνοι, δίνοντάς του χοιρινό, αρνί, κατσίκι, ακόμα και μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο με το καπάκι του στον φούρνο, με πουρέ μήλου και δενδρολίβανο.
